Klasje Gaan Bezoeken

Vandaag mocht Lewis zijn toekomstige klasje gaan bekijken. Binnen een klein jaar is het zover! Het zal even aanpassen worden voor Lewis. Hij zal nooit naar onthaalmoeder of crèche gegaan zijn.

Vooral het omgaan met andere kindjes zal even aanpassen zijn. Als hij nu andere kindjes ziet valt het op hoe hij, in tegenstelling tot zijn broers in het verleden, veel meer de kat uit de boom kijkt. Hij is heel voorzichtig in het toenadering zoeken, maar uiteindelijk speelt hij bijna altijd lief mee. Je merkt alleen dat hij het nogal gewoon is dat alles rond hem draait hier in huis 😛 . Het is een echte Benjamin zoals ze zeggen.

Kort heb ik samen met hem vandaag dus zijn klasje bezocht. Papa’s arm of been was in het begin de enige optie. Maar snel merkte hij dat een ander kindje aan het spelen was. Dus begon het hem te dagen dat dat een optie was! Hij merkte ook snel op dat er een keukentje stond! Zijn lievelingsspeelgoed. Hij had het niet door, maar ondertussen stond de juf ook vlakbij. Een hele lieve juf die heel goed met hele kleine kindjes kan werken. Lewis bekeek dat jammer genoeg niet zo. Van het moment dat hij doorhad dat de juf daar stond te babbelen met mij, moest hij me terug komen ‘claimen’. Een lieve “dada” en een zwaaiend ‘polleke’ kon er nog net af. Niet beseffende dat hij deze juf volgend jaar nog veel zal zien!

New York City

Meer dan eens per jaar stoot ik “toevallig” op de foto’s van de verschillende keren dat Vicky en ik naar New York zijn geweest. Ondertussen is het al 9 jaar geleden dat we de laatste keer gingen! William en Vince waren er toen bij.

Met kleine kindjes naar New York gaan gaat perfect. Met vijf kinderen, dat is nog een ander geval. Om nog maar te zwijgen van de prijs. Vluchten zijn absoluut betaalbaar te vinden. Het verblijf voor een iets groter gezelschap, dat is wat anders. Vince heeft ooit gezegd dat hij voor zijn 16de verjaardag naar New York wil. Stiekem hopen Vicky en ik er op dat hij doorduwt voor dat idee 😉 .

Onze foto’s heb ik al honderd keer opnieuw bekeken. Ik krijg er nooit genoeg van. Het lastige eraan is, je krijgt zin om naar ginder te gaan. Als licht blogpostje toon ik enkele van onze foto’s!

De Lente!

Ei-de-lijk! De lente is begonnen! Na het goede weer van een twee weken geleden zou je het misschien niet zeggen, maar het was een zalig weertje vandaag!

In de winter komen wij eigenlijk te weinig buiten. De motivatie om iets te gaan doen is dan zo klein bij ons. Ja, ook als het eigenlijk goed weer is voor het seizoen. Nu de lente is begonnen, is het nog wachten op het zomeruur dat er binnen anderhalve week aankomt. Wij houden van de zomer en van licht. Het hoeft niet persé snikheet te zijn. Anders gingen we ook niet zo graag naar het noorden.

Vandaag was dus letterlijk en figuurlijk een lichtpunt in ons jaar! De zomer komt er aan! Hopelijk zal het snel een lekker weertje worden en kunnen we er op uit trekken en weer nieuwe dingen ontdekken, want wij zijn klaar voor de zomer!

Gluren Bij De Buren

Het einde van onze bouw begint in zicht te komen. Ons huidige huis staat te koop. Maar terwijl er binnen in het nieuwe huis verder gewerkt wordt, is de tuin nog een open vlakte (een kleine weliswaar 😉 ). We kijken ondertussen rond voor een omheining die rond onze tuin moet komen.

Op dit moment is er uiteraard niets van omheining en zouden we recht bij de achterburen binnen kijken en omgekeerd. Net iets te sociaal dus 😛 . Dus gingen we (net als de toekomstige buren) rond vragen naar offertes voor omheiningen. We weten ondertussen terug waarom we laten bouwen door een firma en niet zelf bouwen. Net zoals bij de verbouwingen in ons huidige huis is het altijd hetzelfde verhaal. Je vraagt een offerte. Krijgt antwoord om een afspraak te maken en daar stopt de communicatie. Lukt het dan toch eens daadwerkelijk een aannemer op de werf te krijgen (zij het soms na een uur in de koude te wachten omdat ze te laat zijn), dan krijg je de helft van de tijd gewoon geen offerte aan. Ondanks bijkomende communicatie van onze kant. Als het niet interessant is voor de aannemers, waarom zeggen ze het dan niet gewoon?

Ik mag ze niet allemaal over dezelfde kam scheren, er zijn er die correct communiceren. Maar ze zijn een zeldzaamheid. Was het niet dat er zoveel tijd en moeite in zou kruipen, dan begonnen we er zelf aan. Maar dan zou de reden om een firma te laten bouwen meteen vervallen. Uiteindelijk zouden we toch graag een omheining hebben staan tegen dat we verhuizen. Kwestie dat de kinderen niet zomaar weg kunnen lopen. Maar voorlopig blijft het bij offertes en geen omheining!

Met de Fiets Naar School

Een anderhalve kilometer. Niet ver dus. Is de afstand van ons huis naar de school. En toch was ik nooit echt 100% gerust. Vooral dan het eerste stuk. Een drukke baan met een smal fietspad, oversteken zonder een zebrapad en een rotonde.

Ik was er nooit gerust op om onze tweeling die 6 jaar oud zijn zelf te laten fietsen naar school. Niet helemaal alleen hé! Samen met mij. Maar het is niet simpel zo een kind in het oog houden op de fiets dat wat onstuimig durft heen en weer kijken en niet altijd de andere weggebruikers in het oog heeft. Ze konden al langer fietsen, de ene al wat beter dan de andere. Maar naar school fietsen deed maar één van de twee zelf. De andere zat in de bakfiets. De oudste twee fietsten uiteraard al langer naar school!

Zo twee kinderen die nog geen benul hebben van het verkeer, tegelijkertijd in het oog houden leek me om problemen vragen. Dus fietste eerst maar een van de twee zelf. De andere heb ik enkele keren laten proberen, maar het vroeg nog wat veel aandacht om gewoon mee te fietsen. Maar nu eindelijk fietsen de vier oudste zonen op eigen kracht naar school. Het zorgt nog steeds voor de nodige stress, maar ik ben blij dat het er eindelijk van gekomen is!

Youtube-tip

Veel mensen weten het niet, maar er staat echt wel wat kwaliteit op Youtube. Ja, ook veel rommel. Maar ik wil het hebben over wat er goed is! En neen je moet daarvoor niet bij de Youtubers uit de VS zijn.

Er zijn genoeg Vlaamse kanalen die de moeite om te bekijken zijn. Soms zijn het toegewijde kanalen met materiaal dat enkel te vinden is op Youtube. Maar evengoed heb je comedians die delen van hun materiaal online zetten. En dan heb je Xander De Rycke. Die zet zijn hele shows de laatste tijd online! Uiteraard niet wanneer hij nog maar net op tour is met de desbetreffende show, nogal wiedes!

Ik wil het hebben over de kersverse upload van zijn “Quarter-life Crisis” voorstelling. Voor wie Xander De Rycke niet kent, het is die comedian die de laatste twee jaren op nieuwswebsites stond omdat hij James Cooke “aanviel” in zijn “Houdt Het Voor Bekeken” shows. Al is hij veel meer dan dat! Dat zal je merken in deze show.

Vicky en ik hebben de show live gezien in Heist-op-den-Berg. Xander De Rycke maakt geen korte shows. Zo hebben wij toen een tweeënhalf uur in het CC Zwaneberg gezeten. Geen moment van verveling nochtans! Integendeel. Ik denk niet dat ik ooit al zoveel gelachen had tijdens een voorstelling van een comedian. En dat is geen belediging voor andere comedians, het is een compliment voor Xander De Rycke. Vooral zijn analyses van doodgewone dingen zijn geniaal! Zonder iets te willen verklappen zeg ik je dat je hoogstwaarschijnlijk wel enkele dingen zal horen die je kent of meegemaakt hebt. Meteen ook de sterke van deze show of eigenlijk in het algemeen zijn shows.

Ik zou zeggen, kijk en geniet! En vergeet niet af en toe live een show mee te pikken, dat is toch nog altijd de beste manier om dergelijk entertainment te beleven!

Ik Weet Niet Veel Meer

Het is al van dat! Wie ik als hoofdverdachte had aangeduid (na een weliswaar nietszeggende eerste aflevering) ligt er al uit! Liesbeth! De eerste keer dat ik echt een beetje medelijden had met de afvaller.

Eerste opdracht? Iets met eten! Wining and dining blijft de geliefkoosde activiteit van Gilles De Coster denk ik. Alleen was het blijkbaar naïef te denken dat de kandidaten iets lekker op tafel gingen leggen. Of eerder dom met een mol die het gegarandeerd ging verbrodden. De saboteur hier uit gaan halen zal moeilijk zijn aangezien zowat niemand gedaan heeft wat hij of zij moest. De tactiek van Kaat en Bas was redelijk ondoordacht en zelfs ideaal om het hele recept in de war te sturen. Maar misschien moeten we de mol eerder gaan zoeken in de groep die de torens gaat bouwen. Daar kan je heel gemakkelijk chaos creëeren zonder veel moeite. Stootje tegen de tafel? Looking at you Elisabeth! Vrij snel was duidelijk dat dit ging mislukken. Conclusie? Leuke opdracht voor het vertrouwen van de pas gekozen mol. Maar dat was heel bewust van de programmamakers veronderstel ik.

Die tweede opdracht was wat anders. In beide groepen kan je als mol wel een belangrijke rol spelen met een licht voordeel in de sterke groep denk ik. Je kan er het te winnen bedrag bepalen. Veel tijd verliezen en de mol zijn job is klaar. En als er een regel is in dit spel, dan is het wel dat de mol er meestal bij is als er weinig te winnen valt. Ik denk dus dat de mol in de sterke groep zat! De groepsdruk neemt over het algemeen de bovenhand in de sterke groep. Joeri heeft anders zo wel enkele verdachte dingen gedaan. Tijd winnen bij het vraagstuk over de zwakke schakel. Zou een lasser hier niet moeten doorhebben dat het over schakel in een ketting gaat??? Maar ook wat twijfel zaaien over hoe lang ze erover moesten doen. Al was Martijn daar duidelijk voortrekker!

Dan was er die dagboek van de mol! Leuke toevoeging! Uit het stemgeluid zal je uiteraard niks kunnen halen. Uit zinsbouw misschien wel. Al kan die tekst voorgekauwd zijn door de makers. Zoals anderen op verschillende kanalen online al aangaven is er denk ik wel een tip te zoeken in de kleuren van de tekst op het beeld. In tegenstelling tot de vorige jaren was er nu achter de witte tekst een blauwe en rode achtergrond. Maar ik denk niet dat je dit kan linken aan de Franse en Nederlandse ouders van kandidaten, hoewel het wel goed gevonden was! Ik zou het eerder linken aan het cliché van de t-shirt theorie. Joeri droeg een t-shirt met een duidelijke blauw-wit-rode print!

Wie zijn nu mijn hoofdverdachten? Joeri en Eva! Joeri omdat ik het zou willen dat hij de mol is, wat een geweldige kerel is dat! Komt daarbij dus die t-shirt theorie. Maar ook vond ik de manier van praten in het mol-dagboek wat aan Joeri denken. Eva als mol is puur op gevoel. Ze doet niet super verdacht maar tegelijkertijd ook zeker niet onverdacht! Ondertussen is het uitkijken naar de leugen van Gilles volgende week!