Dieren in nood

Na een keer of twaalf het vergeten te zijn of iets tussen te komen ben ik dan toch eindelijk met William naar een kinderlezing geweest in Technopolis. Maandelijks organiseren ze dit. Telkens met een ander thema.

Vandaag was het, “Dieren in nood”. Er kwam een bioloog spreken van het Natuurhulpcentrum in Opglabbeek. Hij bracht een luchtige uitleg over hoe dieren belang hebben aan een natuurlijk habitat en hoe wij daaraan kunnen bijdragen door onze tuin niet klinisch te onderhouden. Yay me voor het minimum onderhoud van onze tuin 😀 . Maar ook werden de kinderen geprikkeld om dierengeluiden te raden die eigenlijk veel kunnen voorkomen in onze contreien, zoals de vos. Voor sommige delen van de lezing werden er kinderen betrokken. William was er niet zo happig op mee te doen aan dat deel 😉 .

IMG_3063IMG_8235

Op het einde krijgen de kinderen dan weer de kans vragen te stellen. Wat had ik medelijden met die Bioloog. Moeilijke vragen dat hij kreeg! En toch steeds antwoorden geformuleerd krijgen. William vond het heel interessant en wil zeker terug gaan. Het volgende thema dat hem boeit is binnen twee maanden, “Hoe maak je games?”

IMG_2228

Kringloopschatten

Het was een tijd geleden dat we nog in de kringloopwinkel kwamen. Een combinatie van verbouwstress en opruimwoede. Maar vandaag waren we in de buurt. Wat ik leuk vind aan de kringloopwinkel is dat het aanbod steeds anders is. Bovendien zijn al deze spullen reeds geproduceerd en vormen ze dus geen bijkomende belasting voor het milieu.

  1. Memory met tekeningen uit 1969 – € 2
  2. strip Asterix en Obelix (nr.2) uit 1967 – € 1,5
  3. Strip Samson & Gert – € 1,5
  4. Viewmaster – € 1,5

5 x Denemarken

2012

Jake en Matthew waren een kleine 3 maand oud én net verlost van hun cardiomonitor. We wilden er graag even tussenuit na die hectische periode maar we wilden wel naar een land met topgezondheidszorg. Denemarken werd het. Om de rit te breken besloten we eerst 3 dagen in Braunschweig te verblijven (Geen aanrader – absoluut niks te beleven) en op de terugweg stopten we in Emmen (aanrader!). We deden een daguitstap naar Kopenhagen en kregen er platte batterij (lichten laten branden).

015 (53)033 (35)074 (12)225 (2)254

 

2013

In de zomer van 2013 gingen we naar Barcelona én werden er beroofd. Om de degout te verwerken besloten we in de herfstvakantie terug naar Denemarken te gaan. We vonden een huisje met bubbelbad en sauna tegen een klein prijsje. We speelden urenlang gezelschapsspelletjes (Haba!) met William en Vince. Op enkele wandelingen en Legoland na deden we niet veel uitstapjes want de regio kreeg te maken met een storm. Het dak van het huisje naast ons is letterlijk weggeblazen. Overal lag isolatie!

024 (62)015 (88)20131027_105437 (2)20131029_11455620131031_142950

 

2014

In de zomer van 2014 behaalde ik mijn bachelor vroedkunde. Dat betekende het einde van een periode van 3 jaar voltijds werken én studeren. We wilden even lang van huis. Samen met vrienden reden we 3 weken door Denemarken, Zweden en Noorwegen.

20140629_15380420140629_16094620140630_15355520140703_19183120140704_142016

 

2015

In 2015 vierden we pasen in Denemarken. Gelukkig wisten de klokken ons te vinden. Alle chocola was op tegen dat we terug naar huis reden.

20140701_180937SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCIMG_20150405_202120

2016

William kreeg de keuze: 1ste communie doen of niet, Groot feest of reis… Hij koos dat laatste. Samen met vrienden en familie huurden we een groot huis en vierden een hele week.

IMG_20160407_140319SONY DSCIMG_20160405_091123IMG_20160406_142433IMG_20160407_135734IMG_20160407_135856IMG_20160407_194054

Benieuwd wat Denemarken ons in 2017 zal brengen…

 

Onze thuis ver van huis

Dit jaar gingen we nergens heen. Niet in de paasvakantie, niet in de zomervakantie, niet in de herfstvakantie en niet in de kerstvakantie. Niet met het vliegtuig en niet met de auto. Dat beloofden we onszelf. Meermaals heeft de cursor op “boek deze vlucht” of “boek dit verblijf” gestaan. Telkens waren we sterk en hebben we onszelf ingehouden.

Je voelt het al aankomen. Tot enkele dagen geleden dus. De knop was ingedrukt. En naar waar anders gaat het dan Denemarken. Onze thuis ver van huis. Dit wordt de zesde keer dat we naar daar gaan. Er is eigenlijk nog maar één regio die we nog niet ontdekt hebben, Sjælland of anders gezegd Seeland. In het oosten van het land maar niet Kopenhagen. De Grote Beltbrug over dus. Duur brugje (al valt dat nog mee t.o.v. de Sontbrug tussen Kopenhagen en Malmö), maar wel telkens indrukwekkend. Zeker als je geen wind gewoon bent op de zijkant van je auto 😉 .

De bedoeling is even terug te trekken van de alledaagse drukte en dat te combineren met enkele gerichte activiteiten. En als de goesting bovenkomt naar buiten te trekken. Maar gezelschapsspellen staan zeker op de inpak lijst. Hopelijk gunt Lewis het ons ook een beetje uit te slapen.

SONY DSCIMG_20160407_140319

Bakfietsupdate

Onlangs vertelde ik dat we goede intenties hadden. Geen tweede auto meer, wel een bakfiets in de plaats. Maar intenties zijn daarom nog geen waargemaakte beloftes naar onszelf toe.

Concreet is het plan dat we de fiets nemen wanneer het kan en de auto wanneer het moet. Wanneer er bv zwemles is amper een uur na het einde van het school, dan weten we zelf dat het niet zal lukken om er op tijd te geraken met de fiets (aan ons om een mouw te passen aan die hobby’s volgens jaar). Maar de kinderen naar school doen, een klein boodschapje halen in de winkel. Dat zijn dingen die absoluut met de fiets gaan. Tot nu toe gaat dat perfect. Het is zelfs leuk om weten dat je conditie er alleen maar beter van wordt. Binnenkort is de supermarkt waar we meestal gaan terug open na verbouwingen. Ik ben heel benieuwd hoe dat zal gaan. Een kleine 7 km met een extra gewicht van pakweg 30kg. Dat is toch nog iets anders dan gewoon fietsen.

Door de goede intentie van het fietsen is er eigenlijk nog een andere goede intentie de kop opgestoken. De jongens wezen me er steeds op dat het niet ok is dat ik geen helm droeg. Dan maar meteen een besteld (want blijkbaar heb ik zo’n groot hoofd dat mijn maat niet standaard in de winkels ligt 😛 ). Opvallen is de boodschap op de fiets, en eigenlijk doen ik dat al met onze bakfiets in zijn kleuren,  toch heb ik maar meteen een fluogele gekozen.

Nu komt de winter er aan en is fietsen toch wel wat onaangenamer. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan!

Next goal: #keeponrunning

Een week geleden was het zover. De halve marathon van Brussel. Tot de dag ervoor zag ik het zitten. De dag zelf zakte de moed in mijn schoenen. Waarom weet ik niet. Misschien omdat mijn voorbereiding niet geweest was zoals ik in gedachten had. En mijn tijd dus ook niet snel genoeg zou worden naar mijn zin. Maar eerlijk, het was de eerste keer bij een event dat het gevoel me besloop dat het misschien niet zou lukken.

Uiteindelijk lukte dat wel. Iets wat ik nadien eigenlijk toch wel meer logisch vond dan ik ooit had kunnen denken vooraf. Mijn tijd was inderdaad verre van mijn beste tijd. Zelfs geen goede tijd voor mij, 2u24. Maar “slecht” gelopen is beter dan niet gelopen neem ik nogal graag in de mond.

IMG_7857

Na zo’n event komt altijd de vraag, wat is het volgende doel? In de wintermaanden zijn de events jammer genoeg niet zo talrijk aanwezig op de kalenders. Het volgende dat op de agenda staat is de 10 miles van Antwerpen en eventueel de Abdijentocht, ook 16km en volgend jaar van Averbode naar Tongerlo. Die laatste zou ik zeker een aanrader noemen. Ondertussen zal ik dus blijven lopen. Voor het plezier, de gezondheid en de kick van een goeie run!

Declutteren brengt rust

Al sinds enkele jaren heb ik een fascinatie voor minimalisme. Ik hou soieso niet van rommel, dus het idee van minder spullen brengt me rust. Minder dat afgestoft dient te worden, minder dat verloren kan gaan, stuk kan gaan, etc… Ik probeer dus de spullen die ons huis binnensluipen te beperken. Helaas ben ik niet heiliger dan de paus…

Ik begin hierin een patroon te ontdekken. Tijdens een zwangerschap nemen de hormonen het over van mijn rationele denken. Als uit een oerinstinct sleep ik massa’s spullen het huis in. Sommige bruikbaar (stockpile houdbare voedingswaren) andere iets minder (2 flesverwarmers – Ik geef borstvoeding nota bene). Na de geboorte, ongeveer gelijk met het zakken van het hormoonpeil, begin ik me te storen aan al die spullen…En dan dien ik dus veel te declutteren. Elke keer post-zwangerschap nam ik me voor om me nooit meer te laten vangen. Tja, hormonen zeker?

Tijdens de afgelopen zwangerschap deden we onze tweede wagen weg. De garage was een tijdlang leeg. De stockpile stond netjes gesorteerd in rekken. Stilaan veranderde dat. Die lege garage was ideaal om “even” het overtollige speelgoed uit de speelkamer op te bergen. Teveel speelgoed in een ruimte werkt immers averechts. Dan speelt er niemand. Die overvolle garage werkte ons al een tijdje op de zenuwen, tot afgelopen vrijdag. Kortelings wordt het materiaal voor de badkamerverbouwing afgeleverd. Doemscenario’s van al deze spullen in de living kwamen in me op. Zodoende moest die garage dus zo snel mogelijk leeg!

Alle te-kleine-kleertjes en overbodige babyspullen deden we naar Moeders voor Moeders in Borgerhout. Een aantal spullen gingen naar de kringloopwinkel en er volgde een tripje naar het containerpark. De garage is intussen klaar om de levering te ontvangen.

Waar ik wel nog mee worstel is de dozen vol knutselwerkjes. Tot nu toe hield ik zowat alles bij, en dat resulteert in een achttal grote dozen vol. Ik kon het gewoon niet over mijn hart krijgen om die mooie tekeningen en knutselwerkjes weg te gooien. Aan dit tempo gaan we over tien jaar een opslagruimte mogen huren. Ik ben dus nog volop zoekende naar een oplossing hiervoor. Iemand tips?