De volle 25610!

We hebben hier maar twee volledige dagen. De eerste hiervan kiezen mama en papa de activiteiten, de tweede de zonen.


Maar eerst een uurtje of 10 terug in de tijd, gisterenavond. Een eerste nacht in eender welk hotel is toch altijd even afwachten wat het geeft. Zeker met vier zonen! Gaan ze hier goed slapen? Gaan we hier zelf goed slapen? Maken de jongens het niet te druk, en als ze dit wel doen, krijgen we klachten? Het is uiteindelijk een nacht van zeer laat in slaap vallen geworden doordat de jongens maar niet in slaap te krijgen waren tot een uur of 22u30 (21u30, uurtje verschil meegeteld). Hadden we even geluk dat het winteruur begon die nacht!


Uiteindelijk stonden we als eerste gasten van het hotel om 8u in het restaurant voor het ontbijt. Na stevig ontbeten te hebben zijn we de stad in gegaan. Te voet naar de bezienswaardigheden zoals de grootste pleinen, de mooiste kerken, de speciaalste gevels, alles wat je van buitenuit kan bekijken. De afstanden zijn hier niet groot en dus deden we alles te voet. Na opgemerkt te hebben dat er mooie gebouwen zijn maar evengoed heel veel verloederde in Timisoara, gingen we iets zoeken om te eten. Omdat het dichtbij was en omdat we de jongens er mee konden belonen, was het een McDonald’s geworden. Op een van de belangrijkste pleinen hier, tussen de toeristische gebouwen tussenin. Onze verwachting was hier eigenlijk een moderne vestiging te vinden waar ze Engels spreken. Het tegendeel was waar! Allemaal versleten meubilair, een kassierster die weigerde een woord Engels te spreken, die dan vooral bewust 5 a 6 mensen voor ons hun eten gaf, tot als we zelf bepaalde blikken begonnen te werpen.



Na even te gaan rusten in het hotel zijn we, op aanraden van onze taxichauffeur gisteren, daar ook te voet naar toe gewandeld. Met hoge verwachtingen. Iedereen hier spreekt over het winkelcentrum alsof het zo gigantisch is dat de economie van heel Timisoara +-310.000 inwoners) er op draait. Eens daar was het vooral moeilijk de ingang te vinden. Dan vooral omdat er een kermis in de weg stond (met zonder uitzondering allemaal verroeste attracties). Na een kleine twee uur moesten we vaststellen dat een Wijnegem groter en aangenamer is. Anderzijds heb je hier in de stad bijna geen winkels en is dit dus zowat de enige mogelijkheid voor de mensen om veel winkels kort bij elkaar te hebben.


Voor de terugweg dachten we een taxi te nemen. Die zijn hier niet zo duur. Van de luchthaven naar hier, wat zo’n 10km is, hebben we , toll inclusief, 60 leu (€13,3) moeten betalen. Nu moesten we een 2 a 3 km rijden. Er zijn hier op veel plaatsen taxi wachtplaatsen. De eerste taxi die er kwam houden we tegen. Met alle moeite van de wereld krijg ik uitgelegd waar we moeten zijn. Ik vraag aan hem hoeveel dat zou kosten. Waarop de oude meneer doodleuk antwoordt dat het zeker 100 leu (€22,23) gaat kosten. Waarop ik hem eens goed uitgelachen heb en de deur dichtgezwaaid. Na dan even tevergeefs te wachten op een taxi, zijn we dan toch te voet gegaan.


Een uur en wat gezeur van de oudste jongens dat ze moe waren later zijn we aangekomen op het hotel. Ondanks dat het pikdonker was op sommige plaatsen, hebben we ons op geen enkel moment onveilig gevoeld (of moeten voelen). Laat genoeg om in de zetel of op het bed te ploffen en er niet meer uit te komen. 25610 stappen en 17,2km verder dan deze ochtend!

Tot morgen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.