Kringloopschatten

Afgelopen week bezochten we eens een Kringloopwinkel waar we nog niet eerder kwamen. Misschien is het de tijd van het jaar, maar het aanbod speelgoed en boekjes was groot. We hebben al gemerkt dat er voor de retrodag spullen worden achtergehouden voor die dag, dus niks zou me verbazen dat ze doorheen het jaar speelgoed achterhouden om in de aanloop naar december uit te stallen.

IMG_0935

Wat brachten we mee?

  1. Een puzzeltje van Barbapapa – € 2,5
  2. Een set van drie puzzeltjes Toy Story – € 1,5
  3. Een Piet Piraat gezelschapsspel – € 2,5
  4. Spelletjesboek Kid Paddle (nieuwstaat) – € 0,7
  5. Boek “Het zeepbellenmeisje”(Guido Staes) – € 2,0
  6. Boek “Blauwe snoepjes” (Marc De Bel) – € 1,5
  7. En last but not least: Een volledige doos van die plastic blokjes – € 10

Oké, toegegeven we moeten er de energiekost bijrekenen om 6 wasmachines te draaien om al die blokjes schoon te maken. Wie o wie weet er trouwens nog hoe die blokjes heten? Wij weten het echt niet meer.

Onlangs keken we al onze puzzeltjes na én gingen de puzzels weg die niet meer volledig waren. Er was dus wel terug plaats voor enkele “nieuwe” puzzels. Héél typisch vonden we in de week erna het ontbrekende puzzelstukje van één van de weggegooide puzzels terug.

IMG_4293.JPG

Denemarken 2017

Wat hebben we weer genoten! Ondanks de spannende heenreis was het weer een hele week ontstressen. Ons vakantiehuisje had alles wat nodig was om als uitvalsbasis voor de uitstapjes te dienen én om de lange avonden mee te vullen. Want vroeg donker was het! Om vier uur begon het te schemeren en vanaf 5u was het volledig donker. Enter gezelschapsspelletjes en filmavonden met verse popcorn! Heerlijk!

We maakten uitstapjes naar Holbaek, Roskilde, Kopenhagen en we gingen op reuzen-, schelpen- en stenenzoektocht. We wandelden op stranden en in bossen. En zoals steeds ging de tijd weer veel te snel. Op naar DK 2018?

IMG_5885IMG_5867IMG_6639IMG_6500IMG_6351IMG_0648IMG_2186IMG_6906IMG_1971IMG_6185IMG_2008IMG_7490

We kwamen thuis met ruim 2500km extra op te teller. Ik voel me daar altijd lichtjes schuldig om, al die CO2 die we uitstootten. Er bestaan verschillende bedrijven die CO2 compensatie aanbieden onder de vorm van het aanplanten van bomen. Ik vond echter maar één Belgische organisatie: Treecological. Op hun website kan je voor X-aantal km berekenen welk bedrag er tegenover staat ter compensatie. Graag wilde ik weten of die bijdrage dan volledig naar het aanplanten van bomen gaat en welke werkingskost vervat zit in dat bedrag. Helaas kreeg ik na bijna 3 weken nog steeds geen antwoord op mijn mailtje…

Denemarken 2017: De heenreis

Onze reis begon op zaterdagavond. We hadden het idee opgevat om ’s nachts te rijden omdat de jongens wat opzagen tegen een lange autorit, zo konden zij gewoon slapen. Overdag gingen we met de jongens nog naar Kidix in Brussels Expo. Kwestie van hun energie te laten opdoen.

We vertrokken ruim op tijd zodat we voldoende tijd konden inrekenen voor stopjes onderweg. Lewis wordt immers nog enkele keren wakker per nacht. Het eerste deel ging vlot. Achteraf bekeken had ik dus beter dàt deel gereden. Na het eerste deel wilde Lewis vaak getroost worden. Bovendien stond er vanaf Duitsland een enorm krachtige wind. De combinatie van vermoeidheid en die hevige rukwinden zorgden ervoor dat ik me niet veilig voelde achter het stuur. Zodoende heeft Rik zo goed als heel de rit alleen gereden.

Onze geboekte ferry vertrok om 07u15. Om aan het havendorpje Puttgarden te geraken dien je een brug over te rijden. Deze brug is de enige toegangsweg. Toen we aankwamen stond er een lange file. Geen probleem dachten we, we waren immers ruim op tijd. Helaas kwam er geen enkele beweging in de file. Blijkbaar had de brandweer de toegang tot de brug volledig afgesloten omwille van de hevige rukwinden. We zagen de minuten wegtikken en uiteindelijk waren we sowieso te laat voor onze boot. Intussen moest ook iedereen dringend plassen. Zoals velen draaiden we terug. We reden tot aan het eerstvolgende tankstation. Gaan plassen was geen sinecure. Zodra de autodeur openging vloog alles wat los lag in het rond. We gingen dus één voor één met de jongens aan de hand tot aan de wc. De keuze waar we voorstonden waren: 1. nog 5u30 rijden via Odense en dus de grote Beltbrug (tol!). Maar op dat ogenblik was die brug ook afgesloten. 2. Wachten tot deze brug openging en een nieuw ticket boeken voor de volgende ferry. We kozen voor dat laatste. We waren moe, intussen meer dan 24u wakker, en hadden geen zin om nog zolang in de auto te zitten. Een tijdje later werden gewone passagiersauto’s gelukkig terug toegelaten op de brug. We konden een ticket bemachtigen voor de ferry van 09u15. Wat een meevaller!

Door de wind was het niet meteen de kalmste overtocht. De boot ging redelijk hevig heen en weer. Meerdere mensen zaten met hun ogen dicht in de hoop niet ziek te worden. De vaartijd was gelukkig beperkt. Na een klein uurtje stonden we op Deense bodem. Blijkbaar is hier nu ook een grenscontrole. En zoals meestal werden we aan de kant gehaald. Op de een of andere manier zijn Volkswagen Transporters altijd verdacht blijkbaar. Na de controle mochten we gelukkig verder rijden. Alhoewel we ons hadden voorgenomen niet te stoppen voor fastfood onderweg hadden de jongens niet veel argumentatie nodig om ons te overtuigen. Eenmaal de buikjes gevuld ging het laatste stukje gelukkig vlot. Het huisje was in hetzelfde dorpje als het sleuteladres, dus na het ophalen van de sleutel stonden we enkele minuten later aan de juiste deur. Het zal je niet verbazen dat buiten uitpakken en bedden opmaken we niet veel meer gedaan hebben die dag.

IMG_7139IMG_1043 2

Waarom we van Scandinavië houden?

Dat we graag in Scandinavië vertoeven is een understatement. Als we ooit de lotto winnen is de kans groot dat we er een vakantiehuis kopen, als we dan al niet fulltime verhuizen. Waarom zijn wij toch zo verzot op de Scandinavische landen?

20140705_173959

De kindvriendelijkheid

Menig land dat we bezochten is kindvriendelijker dan België, maar de Scandinavische zijn toch het beste van de klas. Overal is men voorzien op kinderen. Je vindt er verschoontafels in de vrouwen – én mannentoiletten! In de restaurants kijkt men niet op als je met kinderen binnenkomt.

Sidenote: Soms heb ik het gevoel dat ze in het noorden alles faciliteren voor kinderen én kinderen erg welkom zijn. In het zuiden hebben ze die faciliteiten vaak niet, maar is men meestal wel oprecht enthousiast over kinderen. In België lijkt men vaak te vergeten dat kinderen de toekomst zijn en ontbreekt vaak beide.

Talenkennis

Men apprecieert het als je de taal een beetje probeert te praten. Ondertussen kennen we (schriftelijk) al aardig wat Deense woordjes. De uitspraak daarentegen is vaak nog totaal onbegrijpbaar. Dat is geen probleem want overal waar we tot nu toe kwamen kon iedereen, jong en oud, een aardig mondje Engels. Deens of Zweeds leren staat nog op onze bucketlist.

De ruimte

Een vakantie in het noorden betekend even op adem komen. Dat mag je letterlijk nemen. Er is ruimte, ovéral! Je hoeft de deur maar uit te stappen of je staat in de natuur. Als je wil kan je in Zweden en Noorwegen enkele uren rijden zonder ook maar iemand tegen te komen. Het verkeer is hier ook zoveel minder stresserend omdat je ruimte hebt op de weg.

Het eten

In Scandinavië heb ik nooit een probleem om een veggie alternatief te vinden. Zowel in de restaurants als in de supermarkt is het aanbod zoveel groter dan bij ons.

De groene mentaliteit

Sorteren en recycleren is hier echt de norm. Echte fabrieken vind je hier amper. In Noorwegen leek iedereen een groendak te hebben. Het leave no trace principe wordt hier door iedereen gehanteerd waardoor je tijdens wandelingen ook echt in de natuur zit en je je niet op een zwerfafval actie waant.

20140712_184351

De seizoenen

In de zomer kan je, afhankelijk hoe hoog je in het noorden zit, bijna 24u genieten van je dag. In de winter is het vroeg donker en ademt alles gezelligheid uit. De seizoenen zijn hier meer uitgesproken, We love it!

20140713_150326

Dus om samen te vatten: What’s not to love?

Kringloopschatten

Het was een tijd geleden dat we nog in de kringloopwinkel kwamen. Een combinatie van verbouwstress en opruimwoede. Maar vandaag waren we in de buurt. Wat ik leuk vind aan de kringloopwinkel is dat het aanbod steeds anders is. Bovendien zijn al deze spullen reeds geproduceerd en vormen ze dus geen bijkomende belasting voor het milieu.

  1. Memory met tekeningen uit 1969 – € 2
  2. strip Asterix en Obelix (nr.2) uit 1967 – € 1,5
  3. Strip Samson & Gert – € 1,5
  4. Viewmaster – € 1,5

5 x Denemarken

2012

Jake en Matthew waren een kleine 3 maand oud én net verlost van hun cardiomonitor. We wilden er graag even tussenuit na die hectische periode maar we wilden wel naar een land met topgezondheidszorg. Denemarken werd het. Om de rit te breken besloten we eerst 3 dagen in Braunschweig te verblijven (Geen aanrader – absoluut niks te beleven) en op de terugweg stopten we in Emmen (aanrader!). We deden een daguitstap naar Kopenhagen en kregen er platte batterij (lichten laten branden).

015 (53)033 (35)074 (12)225 (2)254

 

2013

In de zomer van 2013 gingen we naar Barcelona én werden er beroofd. Om de degout te verwerken besloten we in de herfstvakantie terug naar Denemarken te gaan. We vonden een huisje met bubbelbad en sauna tegen een klein prijsje. We speelden urenlang gezelschapsspelletjes (Haba!) met William en Vince. Op enkele wandelingen en Legoland na deden we niet veel uitstapjes want de regio kreeg te maken met een storm. Het dak van het huisje naast ons is letterlijk weggeblazen. Overal lag isolatie!

024 (62)015 (88)20131027_105437 (2)20131029_11455620131031_142950

 

2014

In de zomer van 2014 behaalde ik mijn bachelor vroedkunde. Dat betekende het einde van een periode van 3 jaar voltijds werken én studeren. We wilden even lang van huis. Samen met vrienden reden we 3 weken door Denemarken, Zweden en Noorwegen.

20140629_15380420140629_16094620140630_15355520140703_19183120140704_142016

 

2015

In 2015 vierden we pasen in Denemarken. Gelukkig wisten de klokken ons te vinden. Alle chocola was op tegen dat we terug naar huis reden.

20140701_180937SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCIMG_20150405_202120

2016

William kreeg de keuze: 1ste communie doen of niet, Groot feest of reis… Hij koos dat laatste. Samen met vrienden en familie huurden we een groot huis en vierden een hele week.

IMG_20160407_140319SONY DSCIMG_20160405_091123IMG_20160406_142433IMG_20160407_135734IMG_20160407_135856IMG_20160407_194054

Benieuwd wat Denemarken ons in 2017 zal brengen…

 

Declutteren brengt rust

Al sinds enkele jaren heb ik een fascinatie voor minimalisme. Ik hou soieso niet van rommel, dus het idee van minder spullen brengt me rust. Minder dat afgestoft dient te worden, minder dat verloren kan gaan, stuk kan gaan, etc… Ik probeer dus de spullen die ons huis binnensluipen te beperken. Helaas ben ik niet heiliger dan de paus…

Ik begin hierin een patroon te ontdekken. Tijdens een zwangerschap nemen de hormonen het over van mijn rationele denken. Als uit een oerinstinct sleep ik massa’s spullen het huis in. Sommige bruikbaar (stockpile houdbare voedingswaren) andere iets minder (2 flesverwarmers – Ik geef borstvoeding nota bene). Na de geboorte, ongeveer gelijk met het zakken van het hormoonpeil, begin ik me te storen aan al die spullen…En dan dien ik dus veel te declutteren. Elke keer post-zwangerschap nam ik me voor om me nooit meer te laten vangen. Tja, hormonen zeker?

Tijdens de afgelopen zwangerschap deden we onze tweede wagen weg. De garage was een tijdlang leeg. De stockpile stond netjes gesorteerd in rekken. Stilaan veranderde dat. Die lege garage was ideaal om “even” het overtollige speelgoed uit de speelkamer op te bergen. Teveel speelgoed in een ruimte werkt immers averechts. Dan speelt er niemand. Die overvolle garage werkte ons al een tijdje op de zenuwen, tot afgelopen vrijdag. Kortelings wordt het materiaal voor de badkamerverbouwing afgeleverd. Doemscenario’s van al deze spullen in de living kwamen in me op. Zodoende moest die garage dus zo snel mogelijk leeg!

Alle te-kleine-kleertjes en overbodige babyspullen deden we naar Moeders voor Moeders in Borgerhout. Een aantal spullen gingen naar de kringloopwinkel en er volgde een tripje naar het containerpark. De garage is intussen klaar om de levering te ontvangen.

Waar ik wel nog mee worstel is de dozen vol knutselwerkjes. Tot nu toe hield ik zowat alles bij, en dat resulteert in een achttal grote dozen vol. Ik kon het gewoon niet over mijn hart krijgen om die mooie tekeningen en knutselwerkjes weg te gooien. Aan dit tempo gaan we over tien jaar een opslagruimte mogen huren. Ik ben dus nog volop zoekende naar een oplossing hiervoor. Iemand tips?