Donuts versieren

Of we zin hadden in donuts? Altijd! :p Toen ik een berichtje kreeg van mijn moeder dat ze een doos plain donuts voor ons had klaarstaan wisten we wel wat te doen!

Een grote portie glazuur smelten en de nodige versiersels voorzien, meer was er niet nodig om de jongens een uurtje stil te houden. 🙂

IMG_9073.JPG

 

 

Back to reality?!

Ik knipperde met mijn ogen en toen…was het alweer voorbij. Zo voelt afgelopen jaar aan. Afgelopen weken heb ik meermaals in mezelf gemopperd: “Hoe kunnen die maanden nu zo snel voorbij gevlogen zijn?”

Eerst was het uitkijken naar Lewis’ komst. Dan een fijne maar drukke kraamtijd wegens veel te weinig kraamhulp (drukte bij de dienst), de babyborrel, vervolgens begon de zomervakantie, het begin van het schooljaar, een reisje tijdens de herfstvakantie, en hoppa het eindejaar was daar.

Een jaar van opstaan zonder wekker. Wat ik nog het meest ga missen, buiten natuurlijk het vele samenzijn met het gezin, is toch wel het opstaan zonder wekker. Wat een zaligheid om ’s morgens helemaal uitgerust om half 8 wakker te worden zonder irritant gepiep. Oké, niet altijd helemaal uitgerust, maar toch beter uitgerust dan wanneer de wekker om uiterlijk 5u afloopt.

Op voorhand leken die maanden thuis eindeloos. Lijstjes en plannen had ik om die vele maanden te vullen. Boeken dat ik ging lezen! En wat blijkt? Ik had zoveel om handen dat ik amper een boek gelezen kreeg. Zelfs de geplande middagdutjes kregen geen kans, elke dag zat vol. Vol grote en kleine dingen, maar vooral vol herinneringen maken!

Helaas is deze mooie tijd voorbij. We zullen ongetwijfeld allemaal weer wat moeten wennen. Gelukkig doe ik mijn job graag en één ding is zeker: 2017 is een jaar dat ik nooit zal vergeten! Wat ben ik dankbaar dat we deze family-time hebben mogen meemaken!

Lijstje?

Hier en daar vragen mensen me naar een verlanglijstje. Daar kan ik best wel wat op verzinnen. Wat meer tijd bijvoorbeeld of wat minder broergeruzie. Helaas Pindakaas is dat nooit de essentie van de vraag. Men peilt naar materiële verlangens. En laat ik die nu net niet hebben. Dan bent ge dus “een moeilijke” om cadeautjes voor te kopen.

Om toch tot wat keuzemogelijkheden te komen moest ik al diep graven. Meestal eindig ik dan met praktische opties, degene waar de meeste mensen van gruwelen. Type stofzuiger of strijkijzer. Wat ik overigens niet snap want een fijn strijkijzer bezorgd me een fijnere strijkervaring en vlottere strijk is meer tijd over? Snap je?

  1. Een bon voor fietskledij. 2018 wordt het jaar van de fiets, en op de fiets bij 3° in een jurkje? I think not!
  2. Sokken! Wie wordt er nu niet vrolijk van leuke sokken?
  3. Een bon van Ikea. We zijn ijverig aan het sparen om een nieuw bankstel aan te schaffen. Liefst een waar iedereen in kan zitten. Onze huidige bank is inmiddels 10 jaar oud en dateert nog van de tijd dat we 1 baby hadden. Need I say more?
  4. Een Oxfam pakket. Lekkere producten, geen extra clutter én een beetje het goede doel steunen. Ik zie alleen maar wins.

Voorleesweek

Van 18 tot 26 november was het de voorleesweek. We houden hier van boekjes en we proberen dat boekenplezier ook door te geven aan onze kroost. Wat is nu een betere manier dan voor te lezen?

Momenteel lezen we voor uit “Een kerstman voor Findus” van Sven Nordqvist. Helemaal in thema van het seizoen dus. We zijn eigenlijk fan van alle verhalen over Pettson en Findus. In dit verhaal wenst Findus, de eigenwijze poes van opa Pettson, dat de kerstman bij hen thuis komt. Opa Petsson besluit een kerstmanmachine te bouwen. Op kerstavond is het niet alleen Findus die verrast is! Het is geen al te dun boek, dus lezen we één hoofdstuk per avond.

Nog een favoriet is “Wij gaan op berenjacht” van Helen Oxenbury. Een verhaal over een familie die op berenjacht gaat. Hierbij trotseren ze o.a. lang wuivend gras, een koude rivier en een donker woud. De grote jongens kennen het hier intussen vanbuiten.

“Een boek” van Herve Tullet is een van de favorieten van Jake en Matthew. Verwacht geen echt verhaal, wel een spannend boek vol opdrachtjes zoals “druk nu op het rode bolletje”. Telkens spanning, wat zou er op de volgende bladzijde gebeuren? Een boek om samen te beleven.

“Ik zou wel een kindje lusten” van Sylviane Donnio en Dorothé Pietersma klinkt enger dan het is. Het verhaal gaat over een een gezin krokodillen dat graag bananen eet. Op een dag besluit kleine krokodil dat hij wel eens een kindje wil eten. Droge humor en mooie prenten!

Jake en Matthew leerden vorig schooljaar een hele week over “De Gruffalo”. De ouderraad zorgde hier voor een exemplaar voor iedere kleuter. Ik moet vast niet vertellen dat dat boek ondertussen al menig keer gekozen is als voorleesboek?

Volgend jaar is het trouwens terug voorleesweek, van 17 tot 25 november! Dit jaar waren we helaas te laat om ons in te schrijven voor een van de activiteiten. Misschien lukt het volgend jaar wel.

IMG-7669.JPG

Playground

Na de Spiekpietjes Expo wilden we graag ook eens een kijkje nemen op Playground. Het vinden van parking was een hele queeste geweest, dus we konden er maar beter van profiteren nu.

Ik ben grote fan van binnenspeeltuinen en over Playground hoorde ik meerdere enthousiaste commentaren. Eigenlijk was ik dus ook gewoon reuze benieuwd. Playground is inderdaad geen doorsnee binnenspeeltuin. Er is een maisbad, een spinnennest, een klimtoren, springkastelen, een fietsjes parcours, een teken- en schilderhoek,…

De jongens hadden het reuze naar hun zin en amuseerden zich te pletter. Toch hadden we ook enkele bedenkingen:

  1. Als ouder betaal je ook inkom. Hierdoor loopt de inkomprijs helaas nogal op.
  2. Drank en snacks is er een pak duurder dan de prijzen die we gewoon zijn in binnenspeeltuinen. Denk € 2,5/drankje en € 5 voor een portie pannenkoeken suiker. Reken daarbij punt 1 en de rekening loopt op.
  3. Er is geen veggie variant van de hotdogs of pasta. Voor een “alternatieve” binnenspeeltuin een gemiste kans.
  4. De hygiëne van het sanitair liet wat te wensen over. 2 van de 4 toiletten waren defect.
  5. De aanbevolen leeftijd is 3-10 jaar. Voor een 3-jarige lijkt het me overigens nog vrij overweldigend. Tussen 5-8 jaar hebben ze er de meeste pret denk ik.
  6. Er is helaas niet zoveel zitplaats. Wij hadden geluk, maar de moment we rechtstonden stonden er meerdere gezinnen klaar om onze plaats in te nemen.
  7. Last but not least: geen WiFi

Ofwel hebben wij geluk met de binnenspeeltuinen in onze buurt ofwel begin ik te snappen waarom andere ouders binnenspeeltuinen niet zo tof vinden.

Playground € 6p.p. of € 9p.p. in combinatie met de Spiekpietjes Expo.

UNADJUSTEDNONRAW_thumb_1ad9.jpg

UNADJUSTEDNONRAW_thumb_1b0a

H7xFBzEQQGm+LvEGmlghbA_thumb_1adf

We sloten de dag nog af bij Donuttello. Een kleine donutzaak geopend door Kamal Kharmach, de stand up comedian. Hij kent duidelijk niet alleen iets van moppen tappen want de donuts waren overheerlijk! De koffie was dan wel weer iets minder. De smaak super strong espresso zou niet misstaan hebben.

Op bezoek bij de Spiekpietjes

Vol verwachting kloppen de kinderhartjes hier want hij komt, hij komt, die lieve goede sint! Dit jaar kijken de jongens nog harder dan andere jaren uit naar de komst van de Sint. We keken zaterdagnamiddag samen naar de grote intocht van de Sint in Antwerpen en ’s avonds werden de schoentjes gezet.

Vorig jaar lieten we het aan ons voorbij gaan maar dit jaar besloten we toch maar eens een kijkje te gaan nemen bij de Spiekpietjes Expo in Antwerpen. Op de heenweg zagen de jongens toevallig de boot van de sint nog aan de kade liggen. We hadden grote verwachtingen maar de Expo viel kleiner uit dan verwacht.

We kregen een audiogids en gingen van prent naar prent. Helaas waren we na 12 prenten al rond. De expo verteld het verhaal van een spiekpietje dat verdwaald, uiteindelijk bij de kerstman terecht komt en zo weer thuis komt. Als dank stuurt Sinterklaas een brief en koek naar de kerstman. Het verhaal werd voorgelezen door Warre Borgmans. Die laatste ken je mogelijks ook als verteller van de heerlijke hoorspelen van het geluidshuis. Grote fan! Er werd nog een kleurplaat ingekleurd en we namen nog plaats in het salon waar alle Spiekpietjes-boeken kunnen ingekeken worden.

IMG-4334IMG-4337IMG-4346IMG-4350IMG-4356

Inkom is € 5p.p. (Ook volwassenen) of €9 in combinatie met Playground.

Nog tot 3 december in het Mercado gebouw Antwerpen.

Plopsa Indoor

Een zondag naar Plopsa indoor hadden we gepland. Vorige keer dat we gingen was het redelijk rustig. 2x geluk hebben leek ons wat straf dus we verwachtten ons aan grote drukte. Gepakt en gezakt met een grote hoeveelheid snacks en drankjes trokken we naar Hasselt. Vorige keer waren we minder voorzien en bleken de porties frietjes zo klein dat onze hongerige jongens er niet genoeg aan hadden. Zo werd het natuurlijk wel heel prijzig.

En wat bleek toen we toekwamen? Het was zo mogelijk nog kalmer dan vorige keer! Za-lig! Meteen werd er 3 maal in de K3-zweefmolen gegaan, vervolgens de carrousel, de wickie coaster, enz… Elke attractie werd meerdere malen gedaan, maar de absolute topfavoriet was toch echt wel de vuurtoren. Omdat Jake en Matthew nog niet alleen erin mogen en ik nogal een zwakke maag heb (en een schrikkepiet ben) kreeg Rik de eer om in totaal 12 keer Jake of Matthew te vergezellen in deze attractie.

Terwijl de jongens zich uitleefden in de speelboom deed Lewis een stevig middagdutje in zijn wandelwagen en hadden wij dus tijd voor koffie! Koffie is het enige wat we wel ter plaatse kochten. In de namiddag maakte Bumba en Bumbalu hun opwachting in de magico-show. We hadden eigenlijk verwacht dat Jake en Matthew zich wat te oud zouden voelen hiervoor, maar nee hoor! Ze vonden het nog heel leuk. Voor Lewis was het de eerste keer dat hij kennis maakte met het concept Bumba. Gefascineerd was hij!

De jongens amuseerden zich rot dus we bleven tot de allerlaatste minuut! Nog even de übervriendelijke dames van de fanshop vermelden. We kochten nl. nog vlak voor sluiting een Bumba folieballon, deze bleek niet geheel omhoog te blijven. Hierdoor kon Lewis hem niet zien vanuit de wandelwagen. Voor €7,5(!) verwacht ik wel een ballon die morgen nog niet op de grond ligt! Zonder probleem hervulden ze de ballon, maar helaas, vermoedelijk was de heliumfles bijna leeg of was er een defect aan de Bumba ballon? We ruilden dan maar voor een Plop ballon. En ook al kent Lewis Plop totaal niet, hij heeft al een week lang pret met de Plop ballon boven zijn parkje.

IMG-4080IMG-4094IMG-4147IMG-4192IMG-4199IMG-4210IMG-4224