Planckendael

Het was inmiddels al bijna 3 jaar geleden dat we nog in Planckendael geweest waren. Nadat we enkele jaren een abonnement hadden gehad en letterlijk elke cm² kende hadden we nood aan een zoo-pauze. Ik moet toegeven dat we na een bezoek aan een zoo in Barcelona ook even een degout van het dierentuin wezen hadden.

Fast forward enkele jaren later. Jake en Matthew herinneren zich niet zo veel meer van de eerdere dierentuinbezoekjes en wilden dolgraag nog eens gaan. Het dierenwelzijn blijkt hier gelukkig ook wel beter geregeld dan in Spanje. Bovendien zochten we naar een non-materialistisch cadeau, gezien ze eigenlijk alles al hebben wat hun hartje begeerd. Het grote voordeel van grote broers te hebben! Lego check! Playmobil check! Kapla check! Smartmax check!

Terug een abonnement op Planckendael dus! De jongens hadden facultatief vrije schooldag op Jake en Matthew hun verjaardag dus nam ik een dag verlof en konden we samen genieten van een niet al te druk park. En genieten deden we! Van het samen zijn, het mooie weer, van de dieren, een lekker ijsje en de speeltuin! We sloten de dag nog af met frietjes. Toen we vanop de achterbank: “Oh, het was zo’n leuke dag” hoorde smolt ik een beetje. Het was een dag met een gouden randje.

 

Hallerbos 2018

Het begint zowaar een traditie te worden. Voor het derde jaar op rij trokken we naar de paarse bloemenpracht in Halle. Vorig jaar was ik hoogzwanger en kozen we voor een korte route. Dit jaar deden we een langere route met Lewis in de ergo i.p.v. in de buik!

Het viel ons op dat de paden dit jaar duidelijk afgespannen waren. Dat miste zijn effect niet! In tegenstelling tot vorig jaar zagen we niemand tussen de bloempjes lopen!

De bloemen waren wederom prachtig! Zoveel moois!

DSC02083DSC02131DSC02154IMG_0067IMG_0072SONY DSC

Bomen zoeken in Wespelaar

Een collega tipte me over het Arboretum in Wespelaar. In de Plantentuin in Meise waren we al eens geweest. Dat was leuk, maar de jongens waren niet laaiend enthousiast wanneer we iets soortgelijks aankondigden. Totaal ongegrond, want het werd een fijne middag!

Mijn collega had gelijk! Wat was dit de moeite! Het begon al aan de ingang waar een vriendelijke dame je wegwijs maakt én je kan er met bancontact betalen! We hadden alvast cash voorzien na het fiasco in Meise. Niet nodig, in Wespelaar zijn ze wel mee met hun tijd blijkbaar. Voor de jongens was een zoektocht voorzien. Die zoektocht was trouwens niet het leukste gedeelte. In het arboretum zijn namelijk geen wandelpaden maar mag je o-ver-al wandelen, dus ook op het gras en tot vlakbij de bomen en struiken.

Door de zoektocht bleven de jongens geboeid en konden we maar liefst 1,5 uur wandelen zonder gezeur of vermoeide beentjes. We zagen vnl. prachtige magnolia’s en Rhododendrons in bloei, maar ook een schijnhazelaar en vele narcissen!

 

Praktisch

  • Inkom kost € 5/p.p. (vanaf 12 jaar).
  • Er is Bancontact.
  • Voor slechts € 30 kan je met het hele gezin het ganse jaar genieten van de plantenweelde door een jaarabonnement.
  • Bij aankomst krijg je een plannetje. Hierop staat aangeduid welke struiken, bloemen en bomen momenteel in bloei staan. Het plannetje wordt net als de zoektocht elke 2 weken vernieuwd. De info is dus steeds up-to-date en de kinderen kunnen altijd iets anders zoeken.
  • Het is haalbaar met een wandelwagen, maar een stadsmodel is niet aan te raden.
  • Doe laarsjes aan! Het gras was nog redelijk nat.
  • Er zijn leuke picknicktafels en voldoende bankjes voorzien om zelf meegebrachte snackjes te nuttigen.
  • Drankje vergeten? Er zijn automaten voorzien.
  • Er is voldoende parking aanwezig op de site

IMG_9861-EFFECTSIMG_6981IMG_6972IMG_6948

Donuts versieren

Of we zin hadden in donuts? Altijd! :p Toen ik een berichtje kreeg van mijn moeder dat ze een doos plain donuts voor ons had klaarstaan wisten we wel wat te doen!

Een grote portie glazuur smelten en de nodige versiersels voorzien, meer was er niet nodig om de jongens een uurtje stil te houden. 🙂

IMG_9073.JPG

 

 

Back to reality?!

Ik knipperde met mijn ogen en toen…was het alweer voorbij. Zo voelt afgelopen jaar aan. Afgelopen weken heb ik meermaals in mezelf gemopperd: “Hoe kunnen die maanden nu zo snel voorbij gevlogen zijn?”

Eerst was het uitkijken naar Lewis’ komst. Dan een fijne maar drukke kraamtijd wegens veel te weinig kraamhulp (drukte bij de dienst), de babyborrel, vervolgens begon de zomervakantie, het begin van het schooljaar, een reisje tijdens de herfstvakantie, en hoppa het eindejaar was daar.

Een jaar van opstaan zonder wekker. Wat ik nog het meest ga missen, buiten natuurlijk het vele samenzijn met het gezin, is toch wel het opstaan zonder wekker. Wat een zaligheid om ’s morgens helemaal uitgerust om half 8 wakker te worden zonder irritant gepiep. Oké, niet altijd helemaal uitgerust, maar toch beter uitgerust dan wanneer de wekker om uiterlijk 5u afloopt.

Op voorhand leken die maanden thuis eindeloos. Lijstjes en plannen had ik om die vele maanden te vullen. Boeken dat ik ging lezen! En wat blijkt? Ik had zoveel om handen dat ik amper een boek gelezen kreeg. Zelfs de geplande middagdutjes kregen geen kans, elke dag zat vol. Vol grote en kleine dingen, maar vooral vol herinneringen maken!

Helaas is deze mooie tijd voorbij. We zullen ongetwijfeld allemaal weer wat moeten wennen. Gelukkig doe ik mijn job graag en één ding is zeker: 2017 is een jaar dat ik nooit zal vergeten! Wat ben ik dankbaar dat we deze family-time hebben mogen meemaken!

Lijstje?

Hier en daar vragen mensen me naar een verlanglijstje. Daar kan ik best wel wat op verzinnen. Wat meer tijd bijvoorbeeld of wat minder broergeruzie. Helaas Pindakaas is dat nooit de essentie van de vraag. Men peilt naar materiële verlangens. En laat ik die nu net niet hebben. Dan bent ge dus “een moeilijke” om cadeautjes voor te kopen.

Om toch tot wat keuzemogelijkheden te komen moest ik al diep graven. Meestal eindig ik dan met praktische opties, degene waar de meeste mensen van gruwelen. Type stofzuiger of strijkijzer. Wat ik overigens niet snap want een fijn strijkijzer bezorgd me een fijnere strijkervaring en vlottere strijk is meer tijd over? Snap je?

  1. Een bon voor fietskledij. 2018 wordt het jaar van de fiets, en op de fiets bij 3° in een jurkje? I think not!
  2. Sokken! Wie wordt er nu niet vrolijk van leuke sokken?
  3. Een bon van Ikea. We zijn ijverig aan het sparen om een nieuw bankstel aan te schaffen. Liefst een waar iedereen in kan zitten. Onze huidige bank is inmiddels 10 jaar oud en dateert nog van de tijd dat we 1 baby hadden. Need I say more?
  4. Een Oxfam pakket. Lekkere producten, geen extra clutter én een beetje het goede doel steunen. Ik zie alleen maar wins.

Voorleesweek

Van 18 tot 26 november was het de voorleesweek. We houden hier van boekjes en we proberen dat boekenplezier ook door te geven aan onze kroost. Wat is nu een betere manier dan voor te lezen?

Momenteel lezen we voor uit “Een kerstman voor Findus” van Sven Nordqvist. Helemaal in thema van het seizoen dus. We zijn eigenlijk fan van alle verhalen over Pettson en Findus. In dit verhaal wenst Findus, de eigenwijze poes van opa Pettson, dat de kerstman bij hen thuis komt. Opa Petsson besluit een kerstmanmachine te bouwen. Op kerstavond is het niet alleen Findus die verrast is! Het is geen al te dun boek, dus lezen we één hoofdstuk per avond.

Nog een favoriet is “Wij gaan op berenjacht” van Helen Oxenbury. Een verhaal over een familie die op berenjacht gaat. Hierbij trotseren ze o.a. lang wuivend gras, een koude rivier en een donker woud. De grote jongens kennen het hier intussen vanbuiten.

“Een boek” van Herve Tullet is een van de favorieten van Jake en Matthew. Verwacht geen echt verhaal, wel een spannend boek vol opdrachtjes zoals “druk nu op het rode bolletje”. Telkens spanning, wat zou er op de volgende bladzijde gebeuren? Een boek om samen te beleven.

“Ik zou wel een kindje lusten” van Sylviane Donnio en Dorothé Pietersma klinkt enger dan het is. Het verhaal gaat over een een gezin krokodillen dat graag bananen eet. Op een dag besluit kleine krokodil dat hij wel eens een kindje wil eten. Droge humor en mooie prenten!

Jake en Matthew leerden vorig schooljaar een hele week over “De Gruffalo”. De ouderraad zorgde hier voor een exemplaar voor iedere kleuter. Ik moet vast niet vertellen dat dat boek ondertussen al menig keer gekozen is als voorleesboek?

Volgend jaar is het trouwens terug voorleesweek, van 17 tot 25 november! Dit jaar waren we helaas te laat om ons in te schrijven voor een van de activiteiten. Misschien lukt het volgend jaar wel.

IMG-7669.JPG