Bieden op daguitstap

De meesten onder jullie zullen het al wel kennen of de reclame op tv gezien hebben. Websites waar je kan bieden op daguitstappen (en veel meer). Nooit gaan kijken als je niets specifieks nodig hebt. Je zal alleen maar dingen willen kopen die je niet nodig hebt.

Maar in ons geval hadden we afgesproken met vrienden om naar Plopsa Indoor te gaan. En om dat 6 maal €19,99 meer dan genoeg is voor een dagje gingen we op zoek naar goedkopere tickets. Van samenaankoop tarieven tot online korting. Maar dan toch eens naar die website gegaan om te kijken of we niet tickets goedkoper konden aankopen via bieding aan een betere prijs.

Het goedkoopste tarief dat we buiten deze website vonden was €14,99. Op de biedingsite starte het steeds op €0 voor 2 tickets. Niet onbelangrijk is dat bij elke aankoop op deze website €5 administratiekost aangerekend wordt. Dus je start eigenlijk aan €2,5 per persoon. Twee avonden snel gekeken hoe hoog de meeste tickets gingen en hoe mensen bieden. De tactiek was al snel duidelijk, laag (lees: onrealistisch) bieden, en dan komen de snipers in de laatste seconde. Vooral niet maar een eurotje bieden boven het huidige hoogste bod en hopen dat niemand toevallig meer heeft geboden. Maar doorgaans gingen de twee tickets weg aan 16 a 24€ + kosten. Ook een handig feit is, dat als je op deze manier tickets “wint” je er extra mocht kopen aan €13,75 per ticket.

Uiteindelijk hebben we tickets gekocht aan €27, €22 en €27,5. Samen dus €76,5 of €12,75 per persoon. Toch een aardige korting op de kassaprijs. Ondertussen zijn we al gegaan en hebben de jongens heel hard genoten van het dagje Plopsa Indoor!

Wij gingen op reuzenjacht!

In de omgeving van Kopenhagen heeft een kunstenaar zes reuzen uit afvalhout (voornamelijk afkomstig van paletten) gebouwd. Telkens op een wat minder bekende plaats. En als het even kon, makkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer. En toch nooit zomaar op het eerste zicht te vinden. Ilse en Annelyse gingen ons trouwens al voor in de zoektocht. Bedankt voor de tip!

Om ze allen te gaan zoeken met de fiets was het wat kort dag, letterlijk dan. Om 16u begon het al een beetje donker te worden. Dat in combinatie met het feit dat er heel de tijd een baby te dragen viel, maakte dat we de auto namen. Wij zijn op zoek gegaan naar de locaties van de reuzen door op de website van de kunstenaar te gaan kijken. Dat samen met google maps, zonder gericht te zoeken in de app (kwestie van de fun er in te houden). Om het iets makkelijker te maken heb ik de vermoedelijke locaties in maps opgeslagen.

We begonnen bij de reus die de naam “Teddy Friendly heeft meegekregen. Niet ver van de locatie hadden we onze auto kunnen plaatsen. Maar daar stopte ook het gemakkelijke aan deze zoektocht. Daarna was het een en al modder en plassen. Net niet enkeldiep. We hadden er geen rekening mee gehouden en dus geen aangepaste schoenen aangedaan. Zeer vuile schoenen was het resultaat. Maar enkele minuten later hadden we dan toch die eerste gevonden!

IMG_6849.jpg

Op naar de volgende! Dat was meteen Little Tidle en Thomas on the Mountain. Het waren er twee die in een zelfde park te vinden waren. De naam van die tweede deed al vermoeden waar deze op gelegen was. Lewis goed ingepakt in een dubbel laagje kleren en ook nog eens in een draagsysteem mee in mijn jas. Af en toe hadden we wat regen en wind. Dus overbodig was het niet, Lewis zo in te pakken. Thomas on the Mountain was geen grote zoektocht. Wel was het voorzichtig zijn omwille van de hellingsgraad en de modderige ondergrond. Een beetje rondkijken en je kon hem vinden. Maar kijk vooral rond naast de paden. Want je zal de reuzen niet in je schoot geworpen krijgen. Onlangs was Thomas besmeurd met verf. Mensen maakten er een drama van. De kunstenaar echter toonde begrip omdat hij ooit zelf zo begonnen was.

IMG_6862.JPG

Dan kwam de schattigste volgens velen. Little Tidle. Die staat in een klein bosje vlak naast het water. Bij nat weer is er een heel groot verschil tussen van welke kant je komt. Kom je van de zuidkant is het een en al modder niet te doorlopen zonder laarzen. Kom je van de Oostelijke kant, is het een simpel bewandelbaar pad. Na even het bos in te wandelen en recht richting water te gaan, duikt hij plots voor je op. Dit is naar onze mening inderdaad de schattigste van de zes reuzen vinden we achteraf.

IMG_7499.JPG

Sleeping Louis was de volgende. Heel makkelijk bereikbaar met de auto. Maar wel even zoeken naast het pad. Hij zit een beetje verstopt achter de struiken. Maar in tegenstelling tot Louis wou onze Lewis niet slapen. Het moeilijkste was voor ons hier dat Lewis heel de tijd alles wou zien. Anders was het groot drama. Dat was het moeilijkste aan deze zoektocht. Louis was moeilijk om op foto te krijgen door het gebrek aan plaats. De jongens vonden deze reus leuk omdat je er in kan kruipen.

IMG_1971.JPG

Dan kwam Hill Top Trine. Hier had ik geen idee waar we de auto konden gaan parkeren. Het eerste beste plaatsje gekozen. We dachten even geluk te hebben omdat het aan de ingang van het natuurdomein was waar deze reus zich bevond. We hadden na enkele minuutjes door dat het geen geluk was. Het vijvertje vlak bij de reus was door de regen iets groter geworden door over de paden errond over zijn oevers te gaan. Geen doorkomen aan voor ons dus. Terug en een andere toegang zoeken. Die was een kilometertje verder te vinden. Langs een of andere herberg (denken we toch) kon je er toch geraken. Deze reus is eenmaal op het juiste gebied het makkelijkst te vinden. Ze zit nergens verstopt achter struiken. Integendeel, ze stelt zich tentoon op een heuveltje zoals haar naam ook zegt. De William en Vince vonden deze reus het leukst omdat ze er op konden gaan zitten en dan een uitzicht kregen.

IMG_2949.JPG

Dan kwam de laatste! Oscar under the Bridge. Weer gaf de naam iets weg. Dit was zonder twijfel de makkelijkste om te vinden. De combinatie van de locatie op het kaartje en de naam gaf het helemaal weg. Erg vonden we dat niet na een hele dag reuzen zoeken! Maar na een meter of 500 was hij daar al. Al zichtbaar door zijn vuist die de brug vasthoudt. Een beetje over de rand van de brug kijken en daar is hij dan. Hij is zeker niet makkelijk te fotograferen. Tenzij je op het water bent zie je hem nooit helemaal.

IMG_9477

Opdracht volbracht!

We hadden wel een warme maaltijd verdiend! Toevallig was een een “Max” in de buurt. Het zou de eerste keer zijn dat we daar eten. Max is een keten uit Zweden en combineert de cliché burgers (denk maar aan cheeseburger en dergelijke) met vlees met een veel breder aanbod aan vegetarische gerechten dan we gewoon zijn van de concurrenten. En ze zijn niet eens de duurste voor ons doordat het kindermenu redelijk goedkoop gehouden wordt. Vicky en ik kozen voor twee verschillende vegetarische burgers. Wat waren die lekker! Moe maar voldaan gingen we terug naar ons vakantiehuisje.

IMG_6808.JPG

Dieren in nood

Na een keer of twaalf het vergeten te zijn of iets tussen te komen ben ik dan toch eindelijk met William naar een kinderlezing geweest in Technopolis. Maandelijks organiseren ze dit. Telkens met een ander thema.

Vandaag was het, “Dieren in nood”. Er kwam een bioloog spreken van het Natuurhulpcentrum in Opglabbeek. Hij bracht een luchtige uitleg over hoe dieren belang hebben aan een natuurlijk habitat en hoe wij daaraan kunnen bijdragen door onze tuin niet klinisch te onderhouden. Yay me voor het minimum onderhoud van onze tuin 😀 . Maar ook werden de kinderen geprikkeld om dierengeluiden te raden die eigenlijk veel kunnen voorkomen in onze contreien, zoals de vos. Voor sommige delen van de lezing werden er kinderen betrokken. William was er niet zo happig op mee te doen aan dat deel 😉 .

IMG_3063IMG_8235

Op het einde krijgen de kinderen dan weer de kans vragen te stellen. Wat had ik medelijden met die Bioloog. Moeilijke vragen dat hij kreeg! En toch steeds antwoorden geformuleerd krijgen. William vond het heel interessant en wil zeker terug gaan. Het volgende thema dat hem boeit is binnen twee maanden, “Hoe maak je games?”

IMG_2228

Onze thuis ver van huis

Dit jaar gingen we nergens heen. Niet in de paasvakantie, niet in de zomervakantie, niet in de herfstvakantie en niet in de kerstvakantie. Niet met het vliegtuig en niet met de auto. Dat beloofden we onszelf. Meermaals heeft de cursor op “boek deze vlucht” of “boek dit verblijf” gestaan. Telkens waren we sterk en hebben we onszelf ingehouden.

Je voelt het al aankomen. Tot enkele dagen geleden dus. De knop was ingedrukt. En naar waar anders gaat het dan Denemarken. Onze thuis ver van huis. Dit wordt de zesde keer dat we naar daar gaan. Er is eigenlijk nog maar één regio die we nog niet ontdekt hebben, Sjælland of anders gezegd Seeland. In het oosten van het land maar niet Kopenhagen. De Grote Beltbrug over dus. Duur brugje (al valt dat nog mee t.o.v. de Sontbrug tussen Kopenhagen en Malmö), maar wel telkens indrukwekkend. Zeker als je geen wind gewoon bent op de zijkant van je auto 😉 .

De bedoeling is even terug te trekken van de alledaagse drukte en dat te combineren met enkele gerichte activiteiten. En als de goesting bovenkomt naar buiten te trekken. Maar gezelschapsspellen staan zeker op de inpak lijst. Hopelijk gunt Lewis het ons ook een beetje uit te slapen.

SONY DSCIMG_20160407_140319

Bakfietsupdate

Onlangs vertelde ik dat we goede intenties hadden. Geen tweede auto meer, wel een bakfiets in de plaats. Maar intenties zijn daarom nog geen waargemaakte beloftes naar onszelf toe.

Concreet is het plan dat we de fiets nemen wanneer het kan en de auto wanneer het moet. Wanneer er bv zwemles is amper een uur na het einde van het school, dan weten we zelf dat het niet zal lukken om er op tijd te geraken met de fiets (aan ons om een mouw te passen aan die hobby’s volgens jaar). Maar de kinderen naar school doen, een klein boodschapje halen in de winkel. Dat zijn dingen die absoluut met de fiets gaan. Tot nu toe gaat dat perfect. Het is zelfs leuk om weten dat je conditie er alleen maar beter van wordt. Binnenkort is de supermarkt waar we meestal gaan terug open na verbouwingen. Ik ben heel benieuwd hoe dat zal gaan. Een kleine 7 km met een extra gewicht van pakweg 30kg. Dat is toch nog iets anders dan gewoon fietsen.

Door de goede intentie van het fietsen is er eigenlijk nog een andere goede intentie de kop opgestoken. De jongens wezen me er steeds op dat het niet ok is dat ik geen helm droeg. Dan maar meteen een besteld (want blijkbaar heb ik zo’n groot hoofd dat mijn maat niet standaard in de winkels ligt 😛 ). Opvallen is de boodschap op de fiets, en eigenlijk doen ik dat al met onze bakfiets in zijn kleuren,  toch heb ik maar meteen een fluogele gekozen.

Nu komt de winter er aan en is fietsen toch wel wat onaangenamer. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan!

Next goal: #keeponrunning

Een week geleden was het zover. De halve marathon van Brussel. Tot de dag ervoor zag ik het zitten. De dag zelf zakte de moed in mijn schoenen. Waarom weet ik niet. Misschien omdat mijn voorbereiding niet geweest was zoals ik in gedachten had. En mijn tijd dus ook niet snel genoeg zou worden naar mijn zin. Maar eerlijk, het was de eerste keer bij een event dat het gevoel me besloop dat het misschien niet zou lukken.

Uiteindelijk lukte dat wel. Iets wat ik nadien eigenlijk toch wel meer logisch vond dan ik ooit had kunnen denken vooraf. Mijn tijd was inderdaad verre van mijn beste tijd. Zelfs geen goede tijd voor mij, 2u24. Maar “slecht” gelopen is beter dan niet gelopen neem ik nogal graag in de mond.

IMG_7857

Na zo’n event komt altijd de vraag, wat is het volgende doel? In de wintermaanden zijn de events jammer genoeg niet zo talrijk aanwezig op de kalenders. Het volgende dat op de agenda staat is de 10 miles van Antwerpen en eventueel de Abdijentocht, ook 16km en volgend jaar van Averbode naar Tongerlo. Die laatste zou ik zeker een aanrader noemen. Ondertussen zal ik dus blijven lopen. Voor het plezier, de gezondheid en de kick van een goeie run!

Astroclub met Frank Deboosere

Iets geeky hoor ik je denken! Toch niet…. of nee toch wel een beetje. Maar mega-interessant! Het vindt elke laatste vrijdag van de maand plaats bij volkssterrenwacht MIRA. Gisteren was ik met William gaan ontdekken wat dit allemaal inhield.

Frank Deboosere doet een lezing (dat klinkt te saai voor wat het is) over de brede materie die het heelal wel is. Gisteren sprak hij specifiek over sterren. Over hoe ze ontstaan, sterven en er tussenin. Zelf weet ik al wel wat hierover. En toch werd het zo gebracht dat het heel boeiend was. Maar William was heel geïnteresseerd. Hij vond het wat lang duren, een uur. Maar hij leerde heel wat bij. Mede dankzij de visuele ondersteuning die Frank voorzag.

Naast de astroclub is het eigenlijk sowieso heel interessant om eens naar het MIRA te gaan. Al was het maar om eens te ontdekken wat voor materiaal er gebruikt wordt (en dan moet hun nieuwe 50cm telescoop in april nog komen). Er zijn heel vriendelijke mensen die je uitleg geven over hoe het allemaal in zijn gang gaat wanneer je naar de hemel gaat kijken.

Het naar de hemel kijken was ons gisteren door het slechte weer niet gegeven. Maar we komen dus zeker terug!