Boontje Komt Om Zijn Loontje

Wie dacht dat de acht kandidaten gingen kiezen voor de €3000 en geen afvaller, moet waarschijnlijk eens wat seizoenen terugkijken van deze format. Je kon er geld op zetten dat die bom ging ontploffen. Ik ben blij voor de kandidaten dat het wellicht yoghurt was en niet verf. Leuke tv was het in ieder geval!

Als gevolg viel Ingrid dus af. Ik had toch wel een “boontje komt om zijn loontje gevoel”. Ze was een beetje de voortrekker van de nee-zeggers (toegegeven ik zou ook nee gezegd hebben op een terugkomst van een afvaller). Wanneer het nieuws dan ook gebracht moest worden aan Eva was Ingrid wel de eerste om te zeggen dat ze niet bereid was dat te doen. Karma is a bitch I guess.

Maar over naar de orde van de dag, de nieuwe opdrachten. Met de bijgepaste magnifieke landschappen! In twee groepjes van vier moesten ze twee verschillende opdrachten uitvoeren. De visboer-opdracht was veel lucratiever dan de muziek-opdracht. Nochtans was ze iets gemakkelijker denk ik. Voor een mol zaten daar wel wat mogelijkheden. Maar blijkbaar was het niet gemakkelijk genoeg om te mollen en was te groep te sterk. Of misschien zat de mol niet daar! Want uiteindelijk stond de pot toch nog heel laag. Volgens mij heeft hij nog nooit zo laag gestaan in deze fase van het spel. Bij de andere kandidaten viel me alleen Kaat op. Bij de climax in het lied was ze de enige die niet echt meedeed. Maar wel schrok van het poeder. Iets was ze daarvoor niet deed. Beide opdrachten niet echt succesvol voor de mol dus! Want de groep verdiende hier in totaal €3400!

Net zoals in de andere opdrachten had de mol in de zwem-opdracht te maken met een groep die goed bezig was. Er was communicatie en er was zelfs wat controle tussen elkaar. En dan krijg je dus opdrachten waar veel geld binnenkomt. Maar zoals in het dagboek van de mol gezegd werd, er is wel een poging tot mollen gedaan. Maar zouden ze opvallend molgedrag dan tonen? Zo bijvoorbeeld Axel die samen met Martijn de kist onder water laat lopen. Of Joeri die wel heel traag ging zwemmen en over het algemeen de groep niet veel verder hielp. Dat hij onder ging wanneer Bas nog een vraag stelde, is volgens mij te wijten aan Bas die de oren van Joeri zijn hoofd zeurde!

Dan de eliminatie! Een van mijn twee verdachten er uit! Ik ben het noorden kwijt. Dat maakt het wel een topseizoen voor mij! Wie is nu mijn mol of mollen? Eva en Joeri. Eva is al enkele keren in een positie geweest waar ze makkelijk kon mollen. Haar manier van communiceren maakt het ook heel moeilijk om te lezen of ze liegt. En Joeri? Joeri is al van in het begin de gemoedelijke gast die iedereen te vriend houdt. Ideale positie voor een mol dus!

Eindelijk Zomeruur

De laatste zaterdag van maart blijft voor mij een leuke dag. Die nacht begint het zomeruur! Of toch voor zolang het nog duurt! Want als het van wetenschappers afhangt is het ermee gedaan en gaan we naar altijd winteruur.

En ja ik weet het, dat winteruur is ons “originele” uur. Het zou veiliger zijn, vooral dan in de ochtend omdat met een zomeruur in de winter de zon pas na 9u opkomt. Sterk punt. Maar ik focus me eerder op het gemoed van de mensen. De meesten zitten om 9u al op hun werk of komen er net aan. Bij winteruur vertrekken veel mensen in het donker in de ochtend en moeten alweer in het donker naar huis vertrekken in de avond. Bij zomeruur in de winter is de kans toch al groter dat je onderweg naar huis nog wat zonlicht meepikt.

En dan zijn er die “luxe-redenen”. Hoe gezellig is het wel niet dat het in de zomer zo lang licht blijft! Ik zou het heel jammer vinden dat het al om 21u donker is als we die wintertijd hebben het jaar door. Ook omdat de zon dan al opkomt om ongeveer 4u30 (schemering al om 3u43, auwch)! Wat zijn we daar in godsnaam mee!?

Ondanks dat ik een avondmens ben hou ik van licht! Ik kan zo hard genieten van een zomerse avond in het licht! Ik heb geen probleem met het winteruur in de winter. De omschakeling twee keer per jaar neem ik er graag bij. Het is zelfs een punt om naar uit te kijken in maart tijdens de donkere maanden die januari en februari zijn! Tot de laatste zaterdag van oktober is het weer genieten van langer licht in de avond!

Comedy!

Als Vicky en ik één gezamenlijke hobby of interesse moeten noemen, dan is het wel stand-upcomedy. Wij kunnen echt genieten van een show. Live of op tv of gewoon beluisteren. Liefst van al live. Maar bij gebrek aan babysit nemen we zeker genoeg met een avondje comedy thuis!

Gisteren gingen we eindelijk naar “Maker” zien. De nieuwste show van Henk Rijckaert. Wij volgen zijn YouTube-kanaal al van in het begin. En deze show is een mooi vervolg hierop. De show begint dan ook met een begindeuntje van De Koterij (de naam van zijn YouTube-kanaal). De titel van de show is veelzeggend over het thema. Maken we zelf nog dingen? Specifieker, herstellen we zelf nog dingen?

Henk Rijckaert steekt meteen van wal met hoeveel er op het podium stond dat hij zelf gemaakt had. Zo ongeveer heel het decor eigenlijk! Zijn mopjes maakte hij uiteraard ook zelf. Ik hou wel van observatiehumor, en Henk Rijckaert doet dat op zijn eigen manier. Hij maakt van de meest onnozele dingen uiterst hilarische onderwerpen. Ooit gedacht dat een navel-pulkende-vieze-rommelmarktkramer een grappig onderwerp kon zijn? Wel dus!

Ik ga verder geen moppen verklappen, je moet maar gaan kijken. Al zal je snel moeten zijn, veel show staan er niet meer ingepland. Al gok ik dat er na de Maker Faire die Henk organiseert in mei, wellicht nog voorstellingen zullen ingepland worden. Ik zou het risico niet nemen en toch al gaan kijken 😉 !

En Wat Erna?

Onlangs schreef ik een blogpost over de vragen die ik krijg over thuis zijn voor de kinderen als papa. Maar toen heb ik het niet echt gehad over de beste vraag die gesteld wordt. “Wat ga je doen als je niet meer voor de kinderen thuisblijft?”

Dat is een heel moeilijke vraag voor mij. Gewoon omdat ik zelf het antwoord nog niet weet. Voor ik officieel thuisbleef was ik eigenlijk opvoeder. Specifiek voor personen met een beperking. Hoewel heel zware jobs, haal je er veel voldoening uit. Jammer genoeg vragen ze een enorme flexibiliteit voor een loon dat niet in proportie staat met de prestatie (ik weet dat dit een cliché is, maar zoek de barema’s eens op zou ik zeggen). Leuk om een tijdje te doen. Niet voor je hele carrière vind ik.

Wat kan ik anders gaan doen? Geen idee! Ik heb geen specifiek diploma buiten dat van opvoeder. Wat doe ik graag? Dat weet ik eigenlijk ook nog niet zo goed. Of beter gezegd, ik zou het niet in een job kunnen gieten. Ik spreek bijvoorbeeld graag voor een groep mensen. Heb er zelden of nooit zenuwen voor en kan een verhaal brengen. “Leerkracht!” Zeggen de meesten dan. Maar om eerlijk te zijn zegt dat beroep me ook niet zoveel. Het engelengeduld dat die mensen moeten hebben met andermans kinderen, tonnen respect! Ik ben een avondmens, zo in de ochtend voor een klas moeten staan zou echt het niveau van het onderwijs niet doen stijgen 😉 .

Ik mag eigenlijk niet klagen. Want ik heb het comfort van rustig na te kunnen denken over wat ik wil doen. Wat niet wil zeggen dat ik niet eens een kleine job hier of daar zou willen doen om een centje bij te verdienen. Een carrière kiezen is een belangrijkere beslissing. Zeker wetende dat onze generatie misschien wel tot 70 jaar gaat moeten werken 😉 . Maar ach, het is nu nog niet aan de orde. We hebben er hier nog eentje in huis rondlopen die nog niet naar school gaat en nog vier die ook de nodige aandacht vragen. Ik ga daar eerst nog 100% van genieten!

Joggen!

Tot juli vorig jaar ging ik elke twee dagen minstens 5km joggen. Zonder mezelf met tegenzin in mijn loopschoenen te moeten hijsen. Beter en beter ging het. Zelfs dicht tegen mijn snelste tijd die ik in 2016 haalde.

Maar dan, omwille van verschillende excuses, de ene wat meer geldig dan de andere, was ik gestopt met dat ritme. Niet dat ik volledig gestopt was met sporten. Maar je voelt dat wel als je van 3 a 4 keer per week joggen naar plots één keer per week gaat. Het doet de motivatie geen goed. Vooral dan omdat je weinig of geen progressie ziet. Plots moest ik mezelf wel echt in die loopschoenen sleuren. Triest eigenlijk hoe ze daar nu ongebruikt staan. Ik kan eigenlijk echt genieten van het lopen! Ik weet van mezelf dat ik een kick kan halen uit een simpele run die goed ging. Om nog maar te zwijgen van de wat langere afstanden. Elke keer ik een halve marathon liep in het verleden, training of evenement maakt niet uit, was het een euforisch momentje. Elke kilometer er bovenop was bonus.

Na een tijdje begon ik te lopen met William en Vince op zondag. Op zich niet slecht. Maar Vince is wat trager dan ik natuurlijk loop. En dat is eigenlijk ook niet zo goed voor de motivatie, zo’n run onder je niveau. Wanneer ik alleen met William ging lopen was het wel iets sneller, maar toch nog steeds te traag.

Nu zijn we een winter voorbij gegaan waarin ik niet alleen gelopen heb (auwch, dat typte ik echt niet graag!). Het doet me oprecht pijn! Vooral omdat ik echt weet dat ik er energie uit haal. De gezondheid zou er ook wel bij varen. Maar de overschot aan energie die ik heb wanneer ik frequent loop mis ik echt. Dus moest je me tegenkomen, motiveer me om te gaan lopen!

Dutjes

Het ene kind is het andere niet! Dat is in het geval van dutjes hier toch wel een understatement. Waar William en Vince van het moment dat Vicky terug begon te werken na de bevalling altijd naar de onthaalmoeder zijn gegaan en daar dus voornamelijk hun dutjes deden, was dat voor Jake, Matthew en Lewis anders.

Jake en Matthew gingen eerst nog wel naar de onthaalmoeder, maar hebben daarna toch nog een tijdje bij mij thuis geweest tot ze naar school gingen. Ze hadden een heel strak ritme (geen overbodige luxe voor een tweeling!). Elke dag in de namiddag werden ze op hetzelfde tijdstip slaperig en kon ik ze in hun bedje leggen. En je kon er bijna de klok op gelijk zetten. Een half uurtje voor we de broers van school moesten halen werden ze wakker. Handig!

Lewis is een ander paar mouwen! Binnen een paar maanden is hij twee jaar en hij heeft nog zo goed als geen enkel dutje in zijn bedje willen doen. Laat staan dat er continuïteit zit in wanneer hij wil dutten. De ene dag is hij al in de voormiddag zo moe dat ik niet anders kan dan hem in slaap proberen te wiegen of even met hem ga neerliggen in de zetel. Doe ik dat niet, dan zit ik de rest van de dag met een klein monstertje opgescheept. De volgende dag komt dat pas in de late namiddag. Uiteraard vlak voor wanneer we de broers van school moeten halen. Kwestie van het handig te maken 😉 .

Ik vermoed dat Lewis nooit echt een stabiele dutter zal worden. Al hoop ik wel dat het toch is zal lukken hem rustig in zijn bedje te kunnen leggen zonder drama. Hoedanook, binnen een klein jaar is het al tijd voor hem om naar school te gaan! Tegen dan zal zijn ritme er sowieso anders moeten uitzien, of er toch minstens een hebben. We zullen wel zien hoe het uitdraait. Wat komt, komt!

Heeft De Mol Een Rood Scherm Gekregen?

Eva kreeg het rode scherm…. maar voor een keer wilde dat niet zeggen dat die kandidaat de afvaller was. Ze zou de test het snelst ingevuld hebben. Is ze zo zeker van haar stuk, of misschien net niet?

Door dat rode scherm en de verfbom zou je bijna vergeten dat er opdrachten aan vooraf gegaan zijn! Te beginnen bij de bootjes en de pindanoten. Al snel was het geen kwestie van geld, maar een kwestie van slaapplaatsen. Niet onbelangrijk, de mol zal wellicht geweten hebben dat er nadien de keuze was om alsnog in een bed te gaan liggen. Als mol zou het dus heel interessant geweest zijn de focus op dat bed te leggen. Ingrid ging hier wel heel ver in. Volgens mij heeft ze het woord “bed” honderd keer gezegd in de uitzending. Dan kwamen die pindanoten nog. Hier maakt het voor een mol weer niet veel uit dat er geld binnengehaald wordt. Nadien kan het toch weer verloren gedaan worden. De keuze van het dier vind ik zelf veel belangrijker. Een mol kan evengoed bang zijn voor een spin. Ingrid kwam hier zonder twijfel het meest verdacht uit. Maar zelden is de mol de meest verdachte persoon!

Dan was er nog eens veel geld te verdienen in de meest fysieke proef tot nu toe. Bruno, Bas en Joeri moesten een spervuur aan aanvallen ondergaan. Hoeveel ze daar mee zouden verdienen hing af van de rest van de groep. Een wel heel interessante positie voor de mol dus! Maar naar welke kant manipuleer je? Veel inzetten zodat het verloren gaat en het risico lopen dat er toch veel geld binnen komt, of eerder steeds proberen cashen bij die €200? Bij die eerste piste maakte Axel zich wel heel verdacht! Na de €800 vond hij het nog de moeite voor een verdubbeling te gaan, terwijl Bruno duidelijk moeite had net daarvoor. Moest de mol toch bij de “sterke mannen” gezeten hebben, was saboteren ook niet zo moeilijk geweest. Even een misstap doen en voila! Maar dat gebeurde niet! Exit Joeri, Bas en Bruno als mogelijke mollen? Misschien!

En dan kwam die eliminatie die er eigenlijk geen was. Het eerste scherm en meteen een rood. Of zo dachten we toch. Eva had de test als snelste afgerond. In deze fase van het spel is de snelste niet meteen de beste. Nu moet je best nog spreiden want je weet nog niet te veel over je medekandidaten en mol. Dus ik denk dat snel ingevuld hebben wil zeggen dat ze ofwel nog geen idee heeft, ofwel de mol is. Ze komt dan ook terug in mijn vizier hierdoor. Wat me ook opviel aan het rode scherm, is de manier waarop Eva plots weinig mimiek toonde, iets wat ze anders net heel veel deed. En ook hoe ze heel snel rechtstond en vertrok, alsof ze het verwacht had.

Wie zijn dan mijn mollen? Ik durf nog niet maar één naam te noemen. Maar na de voorbije week te kijken en analyseren zeg ik Martijn en zoals hiervoor gezegd, Eva. Ze verdienen niet veel geld maar overdrijven ook niet. Wie denk ik dat zeker niet de mol is? Ingrid! Ze doet maar wat denk ik. Bas is ook de mol niet volgens mij. Hij valt te hard op. Iets wat een mol niet mag.