Van Nieuwe Muur tot Nieuwe Buur

Wie ons op Instagram kent had het wellicht al eens gezien. Maar wij gaan binnenkort verhuizen! Naar een nieuw huis. Ongeveer een negen maanden geleden besliste we dan toch om te gaan voor een nieuwbouw. Niet dat we niet gelukkig zijn waar we nu wonen. We blijven dan ook in hetzelfde dorp. Ook ons huidige huis is niet het probleem ofzo. Er is zelfs wat sentiment bij. Lewis is er geboren. Maar net zoals ons huis in Kessel-Lo destijds, waar Vince geboren is, hebben wij niet snel zo’n band met een huis dat het er voor zorgt dat we er persé willen blijven. En ik weet dat de meesten er een bloedhekel aan hebben, maar wij verhuizen graag! Wij zien het als een moment waar je jezelf van veel materiële dingen kan ontdoen.

Maar waarom dan verhuizen hoor ik velen vragen. Nee, natuurlijk verhuis je niet zomaar. Ons is het vooral te doen om locatie en efficiëntie. Aan het nieuwe huis zullen we op kleine wandelafstand van de school zitten en dat dan nog grotendeels over kalme voetpaden. Maar we gaan ook net dat beetje kleiner wonen. “KLEINER?!” Dat is de reactie die we bijna altijd krijgen. Ja! Kleiner! Nuja eerder efficiënter. De totale ruimte scheelt maar enkele meters. Maar voor een groot gezin als het onze is het logischer ingericht, vooral dan op het gebied van slaapkamers. Waar we moeten “inboeten” is de woonkamer. We gaan naar een open keuken, maar gaan geen grotere woonkamer hebben. Onze verwarmingsfactuur zal ons dankbaar zijn 😉 .

“Is dan voor de buren dat jullie verhuizen? Hebben jullie nu misschien slechte buren?” Dat is dan meestal de volgende vraag die ik krijg. Nope! Integendeel zelfs! De buren (die we kennen) zijn heel lief voor ons. Onze directe buren hebben ons ook heel hard geholpen met opkuis van de tuin hier. Je wil niet weten hoe die er uit zag! Waarvoor nogmaals grote dank aan de buren dus! Het zal wel even aanpassen zijn in onze nieuwe straat. Het is geen grote steenweg en we hebben op minder afstand wel wat meer buren. Al moet ik zeggen dat de toekomstige buren die we al ontmoet hebben, allemaal leuke mensen lijken.

Nu zijn we zoals ik zei dus ongeveer een 9 maanden verder. De ruwbouw staat er en de afwerking is al een beetje begonnen. Wat we zelf onderschat hadden was hoe hard je uitkijkt naar het einde van een bouw als het in zicht komt. Je hebt het interieur in je hoofd al helemaal ingericht (het budget daarvoor vooral genegeerd 😉 ), de tuin kan niet snel genoeg aangelegd zijn. Terwijl je eigenlijk zelf goed genoeg weet dat je eerst al die andere dingen op orde moet hebben. Wij kunnen in ieder geval niet wachten tot we mogen verhuizen!

Het Geheim van de Toverdrank

Een van de cadeaus onder de boom was cinematickets. Dat wil tegenwoordig zeggen dat Vicky of ik met de vier oudste zonen naar een film gaan zien. En meestal volgt er dan een discussie over de keuze van de film. Maar deze keer was dat anders. Om de simpele reden dat ik de film gekozen had 😀 . Het werd Asterix en het Geheim van de Toverdrank! Ik ben nogal een Asterix fan. Niet dat ik alles verzamel of dergelijke. Maar ik kan heel blij worden van het vinden van een oude Asterix stripalbum (ja, dat mag in het Frans zijn) in de kringwinkel.

Ondanks dat was ik niet de allergrootste fan van de films in het verleden. En dan bedoel ik het genre, “Asterix en de Britten”. Genietbaar, maar niet representatief voor wat de stripalbums waren vond ik. De tekenfilms uit de 60 waren op dat gebied veel beter (ik denk dat deze op Netflix staan). Maar zoals de uitgavedatums doen vermoeden niet hoogstaand qua beeld.

En dan kwam er in 2014 “Asterix en de Romeinse Lusthof. Volgens mij niet het beste stripalbum, wel het best “verfilmde” tot nu toe! Maar het was vooral de eerste 3D-animatiefilm in de reeks. Wat een verschil met die ervoor! Ik vond dat hierdoor het gevoel van de stripalbums veel meer eer aangedaan werd. Ik had deze al in de bioscoop gaan bekijken met de jongens. Wie dacht dat ik deze niet wou gaan zien kent me niet goed 😉 .

Ik had dus hoge verwachtingen! Zeker dan omdat ik het stripalbum beter vind. Maar een regisseur kan veel doen. En na een overdaad aan reclame en tig spotjes van het mediabedrijf M6 en al zijn dochterbedrijven begon de film dan eindelijk. De film gaat zoals de titel al deed vermoeden over het recept van de o zo belangrijke toverdrank. En dan vooral hoe de druïde deze moet maken. Panoramix valt uit een boom en dat geeft volgens hem aan dat hij maar beter stopt als druïde. Hij gaat op zoek naar een opvolger en het mag niet de minste zijn, want je kan namelijk niet iedereen vertrouwen met het recept van de toverdrank. Met de nodige slapstick gaat de film naar zijn apotheose. Iets waar de jongens niet in het minste van kunnen genieten (de vier ton suiker van de popcorn en snacks maken van de jongens niet de minste lachers in de zaal 😉 ) .

De jongens vonden de film net als ik, een leuke, grappige en zeker opnieuw te bekijken film. Al is dat voor de jongens niet echt een referentie, die kijken elke films tienduizend keer ofzo 😛 . Ik kijk in ieder geval al uit naar de volgende in de reeks!

Spoiler Alert: Crimes of Grindelwald

Afgelopen dinsdag mochten we in Gent naar de Avant-Premiere van de nieuwe Fantastic Beasts film. Door de fantastische trailer had ik in ieder geval al hoge verwachtingen! Ik was er dus graag bij!

Het was onze eerste keer dat we naar Kinepolis in Gent zijn geweest. Met de vrees om arm te worden aan parking zijn we onder het Sint-Pietersplein gaan staan. Al bleek dat snel niet terecht te zijn. Vanaf 19u is er een nachttarief van tel waardoor het ons maar €3 gekost heeft. Daar kunnen sommige parkings in Leuven wat van leren! Al is het wel wat meer filerijden in en rond Gent. Tja, clean air comes with a price zeker!

Voor de nieuwsgierigen onder jullie die ondanks de waarschuwing in de titel toch beginnen lezen zijn, hier een tweede waarschuwing. Als je nu verder leest en geen spoilers wou, eigen schuld dikke bult 😉 .

Hoge verwachtingen worden zelden ingelost bij films. Laat staan bij de grote titels. Ik probeerde mezelf te zeggen niet te veel te verwachten van de film. Kwestie dat ik toch wel een redelijk grote fan ben van het hele universum dat J.K. Rowling in ons leven gebracht heeft. Om maar te zeggen, van de Harry Potter reeks heb ik de boeken al in twee verschillende talen gehad en in twee verschillende Nederlandstalige versies. Komt daarbij dat ik de films al op DVD, op Blu-ray en in 4K op iTunes heb gekocht. Grindelwald is toch een berucht personage is dit verhaal. Een film die hier om gaat kan toch alleen maar goed zijn?

Na een stevige eerste 10 minuten komt het verhaal in de film traag op gang. Het voelde aan alsof ze eerst veel personages en dingen wilden tonen om toch maar de Harry Potter fans blij te maken. Maar in mijn geval had dit een averechts effect. Het verhaal werd daardoor heel langdradig. Het zal natuurlijk niet helpen als je de uitkomst van het verhaal al kent. Al was dat geen probleem bij de Harry Potter reeks. Wat meteen opvalt is hoe duister de film is. Geheel gepast volgens het verhaal natuurlijk. Het terugkeren van “Jacob”, de “mugle” (ik weiger no-maj te zeggen) in de film vind ik een jammere zaak. Het zorgt ervoor dat de film een te hoog Hollywood gehalte heeft. Op voorhand dacht ik dat het kiezen voor Johnny Depp hiervoor ging zorgen, maar hij vertolkt de rol van Grindelwald al twee keer perfect! Eerder omwille van het feit dat Jacob een beetje terug in het verhaal geforceerd is. Zo was er nog een personage dat een beetje in het verhaal geduwd was. “Nicolas Flamel”, gekend van de Steen der Wijzen. Maar mijn niet objectieve kant vond dat wel ok 😀 . Naarmate het einde van de film dichter komt gaat het verhaal plots heel snel, maar toch zal je een beetje op de honger blijven zitten. Het einde is duidelijk gemaakt zodat je de volgende film wil gaan zien. Niet dat ik dat anders niet had gewillen. Maar een echte climax zal je moeten missen in deze film!

Zomer 2018

Ondertussen ligt de zomer al weer even achter ons. Het winteruur komt er weer aan! Misschien wel voor de laatste keer. Onze reis naar Zweden was nog maar net voorbij en het leek al ondanks het goede weer al snel herfst. Je mag het gerust zagen en klagen noemen. Maar van mij mag de zomer van 2019 gerust al beginnen. Niet noodzakelijk voor het goede weer. Want voor hetzelfde geld krijgen we een slechte zomer volgend jaar. Ik heb het eerder al gezegd, wij kunnen super hard genieten van lange dagen!

Ondertussen moeten we het stellen met foto’s van de zomer. Een overzichtje:

Om het wachten op de zomer te verzachten komen er hopelijk nog enkele uitstapjes en tripjes, om te beginnen Boedapest!

Van Arend tot Zwaluw

De laatste tijd wordt Mechelen vaak gepromoot als gezinsvriendelijk en hip! Dat gegeven prikkelde ons om eens op te zoeken wat daar nu te beleven valt. Op de website van toerisme Mechelen vonden we een kindvriendelijke wandeling langs alle hoogtepunten van Mechelen. Op naar Mechelen dus!

Voor € 3 kochten we een boekje met maar liefst 2 stadswandelingen. De kinderen kregen als bonus elk een kaart en rugzakje! We kozen voor de wandeling “Van Arend tot Zwaluw”, deze stuurt je dwars door het centrum van Mechelen.

De route start op de grote markt en met duidelijke instructies word de weg dwars doorheen Mechelen gewezen. Onderweg kom je alle hoogtepunten tegen: het stadhuis, de Sint-Romboutskathedraal, het aartsbisschoppelijk paleis, het begijnhof, de veemarkt, het standbeeld van opsinjoorke, enz…

Het boekje wijst niet alleen de weg maar bevat ook nummers die verwijzen naar opdrachtjes op de kaarten die de kinderen kregen. Wat er ook in het boekje staat zijn leuke weetjes over de verschillende bezienswaardigheden. Hierdoor is het niet enkel een wandeling, maar leer je ook heel wat bij over de stad!

En we leerden heel wat bij. Wist je bijvoorbeeld dat de Sint-Romboutstoren in de oorspronkelijke plannen 167 meter zou worden? En dat er in het aartsbisschoppelijk paleis slechts 2 personen wonen? Of dat het beeld van Neptunus door de Mechelaars “Vadderik” genoemd wordt?

Helaas waren er enkele tussenstops gesloten. Zo was o.a. het hof van Busleyden net gesloten. Best even op voorhand checken dus als je overal binnen wil. De andere wandeling van het boekje “Met natte voeten” is een wandeling langs de oevers van de Dijle, die gaan we zeker ook een keer proberen!

Plopsaland

Na de tent opgeruimd te hebben trokken we richting De Panne. Dankzij de 5-2 van de Rode Duivels tegen Tunesië hadden we tickets voor de helft van de prijs. Deze moesten gebruikt worden voor half juli, de tijd begon dus te dringen. We hadden geluk met het weer én de drukte! Nergens lang aanschuiven! De jongens genoten en wij dus ook!

We gingen heel het park rond en deden elke attractie, soms wel meerdere malen. Enkel de waterattracties waren iets langer aanschuiven. Ik had gedacht dat William en Vince stilaan te oud werden voor een plopsapark, maar niets was minder waar. Dankzij de rollercoasters en waterattracties is het ook voor iets oudere kindjes nog steeds de moeite. Ook Lewis keek zijn ogen uit en stelde zijn middagdut uit tot laat in de namiddag! De dag vloog voorbij! Het laatste uurtje sloten we af in het Mayaland, wat eigenlijk een soort van replica van Plopsa indoor is.