Warme Herfst-citytrip

Weer naar Boedapest dus! We gaven het al aan in de eerdere blogpost. Een leuke stad die zeer wandelbaar is en op de koop toe verschillende opties heeft om de kinderen bezig te houden. Maar eerst die vluchten naar ginder dus!

Het was de eerste keer dat we gingen vliegen met Lewis erbij. We hadden geen zitje voor hem geboekt. Ik vermoed dat veel mensen huiveren van de gedachte van het vliegen met vijf kinderen waaronder een peuter. Eigenlijk valt dat best mee! Voor de eerste keer met de kinderen maakten we gebruik van ingecheckte bagage. Meer als back-up dan noodzaak. De prijs was ook maar €4 enkel. Tijdens de vlucht houden we de oudste jongens bezig met hun schermen en een boek. Dat lukt perfect voor een vlucht van twee uur. Lastiger is dat ze toch wel wat last van hun oren hebben bij het landen. Zo’n peuter blijft wel iets anders. Lewis is totaal niet zo’n fan van schermen. Dus dat werd twee uren exclusief entertainen. Niet altijd even gemakkelijk, maar dankzij de borstvoeding was er een stok achter de deur.

Bij aankomst waren we blij dat in tegenstelling tot drie jaar geleden, er nu wel een rechtstreekse busverbinding was naar het centrum. Daardoor is er nu wel een duurder apart tarief voor deze bus. Klagen hoor je ons anders wel niet, die duurder prijs is 900 Forint per persoon. Dat komt neer op zo’n €2,8. Wie ervaring heeft met citytrippen met het vliegtuig weet dat je in niet veel steden zo goedkoop in het centrum zal geraken. Voor de rest is het openbaar vervoer in Boedapest voor toeristen en specifiek gezinnen heel goedkoop. Voor een 24-uurs ticket voor alle openbaar vervoer voor 5 personen is het zo’n €10,5. Wij hebben er maar één dag gebruik van gemaakt. Wat een dag minder is dan gedacht. En dat geld hebben we er dubbel en dik uitgehaald! Op 24 uur hebben we 3 trams en 3 metro’s genomen! Kleine hint voor wie hoogtevrees heeft, sommige metrostations hebben er wel erg hoge roltrappen. William was daar niet altijd zo blij mee.

Op zo’n reis zitten er altijd wel gaten in de planning of duurt een ongeplande activiteit soms korter dan gedacht. Al een geluk zijn er in Boedapest meer dan genoeg speeltuinen in de openbare parken. Even een half uurtje vullen met kinderen is dus geen probleem. Al moet je dan wel geluk hebben met het weer. Wat wij zonder twijfel hadden! Geen druppel regen hebben we gezien en elke dag tussen 19 en 22 graden! Hoeveel geluk kan je hebben op reis in de herfst! Door dat goeie weer zijn we ook meer gaan wandelen. Maar zo’n 18000 stappen met een peuter op je rug in een draagsyteem en ondertussen twee andere kinderen aan de hand, dat voel je wel. Niet voor niks dat we ondanks het vele ongezonde eten (o.a. twee maal donuts en gebakjes bij Starbucks) toch afgevallen zijn tijdens deze citytrip. Onze tocht naar boven tot aan de citadel zal wel zijn aandeel gehad hebben veronderstel ik. We hadden de klim vorige keer ook al gedaan, maar de uitzichten zijn er zo mooi en indrukwekkend dat we het niet aan ons voorbij gingen laten gaan.

We hadden onszelf voorgenomen door de goede weersvoorspelling te genieten van het weer en niet te veel binnenactiviteiten te doen. Het langste dat we binnen zijn geweest was dan ook in de grote markthal. Een overdekte hal met op het gelijkvloers allemaal kraampjes met verse ingrediënten om thuis lekker te kunnen koken. Op het verdiep had je dan standjes met souvenirs en eetstanden. Hier hebben we een beetje van de lokale keuken geproefd. Iets vinden zonder vlees was een opgave op zich! De jongens leken niet zo happig op de Hongaarse keuken. Tot ze er van proefde en ze doorhadden dat het vooral heel zoute gerechten zijn 😉 . We hadden ook even tijd binnen besteed aan een winkelcentrum. Het leek gigantisch langs buiten, waardoor we er toch ook eens binnen waren gegaan. Maar het viel eigenlijk tegen. Veel van hetzelfde en een irritant druk food court.

Op 1 november was het World Vegan Day. Dus zochten we een specifiek vegan restaurant. Op nog geen 500 meter van het appartement was er een. Jammer genoeg was het gesloten voor Allerheiligen! Uiteindelijk werd onze zoektocht naar vegan nog een hele queste. Of het was gesloten, of ze aanvaarden geen betaalkaarten. Van “Vega City” tot “Viva Las Vegans” zijn we de lijst afgegaan. Waardoor we uiteindelijk genoegen namen met de veggie burger van Jack’s Burger. Wat een sisser was met een taaie lap stuk vleesvervanger waarvan we de oorsprong niet kende. Bummer! Een geluk dat eten niet veel kost in Boedapest! Meteen ook de reden waarom we letterlijk maar één maal zelf eten gemaakt hebben.

Op onze laatste volledige dag hebben we genoten van de zon en de 22 graden door rustig door de winkelstraat te wandelen en af en toe te stoppen op pleintjes. Daardoor ontdek je soms veel verborgen plekjes van een stad. Van kleine parkjes tot mooie monumenten. Of simpelweg gezellige plaatsen om te zitten. Een dag later, vroeg in de ochtend vertrokken we richting luchthaven. De tweede bus van de dag al. Dus we dachten dat het kalm ging zijn. Er stopte een zo goed als bomvolle bus voor onze neus waardoor we moesten rechtstaan. En dat voor een half uur lang. Godzijdank dat er een heel kindvriendelijke houding is in Boedapest, een dame stond meteen recht voor de jongens en spoorde anderen hetzelfde te doen. De bewondering voor een groot gezin is er duidelijk heel groot, we zijn dan ook meermaals aangesproken met complimenten omwille van ons groot gezin.

En dan kwam ons laatste “avontuur” van de trip. De dag voor de vlucht kreeg ik een mail van Wizzair dat we minstens 2u15 op voorhand in de luchthaven moesten zijn omwille van de voorspelde drukte. We kregen eerder ook al zo’n mails, zonder enige drukte gezien te hebben nadien. Dus zo nauw namen we het niet. Wanneer de bus toekwam was het 1u45 voor vertrek van de vlucht. We hadden de grote bagage gevuld om in te checken en voor de rest ieder een kleine rugzak als handbagage. Het plan was snel even de koffer te droppen en dan snel door security zodat we nog snel wat drank konden kopen voor op het vliegtuig (anders zijn we arm aan drank op het vliegtuig zelf). De ontnuchtering kwam snel als we de luchthaven binnen stapte. Een rij die bijna tot buiten kwam voor de bagage en hetzelfde bij de security. Beide waren rijen van zo’n drie kwartier volgens de mensen van de luchthaven zelf. Het boarden was met een bus tot aan het vliegtuig, waardoor de gate ook wat vroeger sluit. Op het moment dat we de info over de wachttijden kregen hadden we dus nog een dik uur om aan de gate te geraken. Oh-oh!

Wanneer je bij Wizzair vluchten boekt met een kind onder de twee jaar, heeft één persoon recht op een extra stuk handbagage en fastlane en nog enkele diensten die nu irrelevant zijn ;-). We waagden het er op om onze grote koffer zo mee te nemen in de cabine. Ondanks dat er verschillende spullen in zaten die niet mee mogen in de cabine. Zoals een schaar en vloeistoffen zoals luierzalf en fysiologisch serum. Aanschuiven voor de security dan maar! We hadden het enorme geluk dat het personeel ons zelf uit de rij pikte om met zen allen langs de fastlane te gaan. “Any fluids?” was de typische vraag dan. Ja euhm, “I Think not”. Wel dus! Al bij al gingen we nog redelijk vlot door deze controle, als dat dan al kan met vijf kinderen. Rustig nog wat drankjes kunnen kopen en vervolgens op weg naar huis! Of toch bijna, want eerst hebben we nog een beetje gaan winkelen in Tilburg en nog maar eens donuts (we know no shame!) gaan eten!

IMG_5497

 

Goedkoop Citytrippen

Grote gezinnen zullen het wel kennen, het is schoolvakantie en je hebt verlof waardoor je uitstapjes begint in te plannen om te kinderen bezig te houden. Maar als je alles optelt zal je snel merken dat je snel aan enkele honderden euro’s zit. Zeker als je er een pretpark of dergelijke tussenin plaatst.

Om die reden zijn wij van het gedacht dat je dan evengoed wat verder weg kunt gaan met goedkope vluchten. Liefst van al bestemmingen die we nog niet gedaan hebben. Soms de beste trips opnieuw. Dit maal is het Boedapest. Een stad die ons in 2015 zeer aangenaam heeft kunnen verrassen. Maar vluchten kosten toch ook niet niks hoor ik je denken? Eigenlijk valt dat heel goed mee als je wat zoekt en wat flexibel bent. Met de vertrekdata sowieso, al loont het absoluut ook rond te kijken naar andere luchthavens zoals Charleroi of Eindhoven. Maar vooral, niet te veel bagage willen meenemen. Dit zal de eerste keer sinds 2010 zijn waar we ingecheckte bagage hebben (bijgeboekt). Het zal ook de eerste vlucht zijn voor Lewis. Hoeveel die vluchten ons kosten?

De opmaak van de prijs voor alle zeven personen:

Schermafbeelding 2018-10-19 om 11.03.15Schermafbeelding 2018-10-19 om 11.02.51

IMG_4848

 

 

 

Let wel, dit is inclusief het groepslidmaatschap van Wizzair. Hetgeen €59,99 kost. Hierdoor heb je korting op sommige vluchten. We hebben dit aangekocht omdat we in het verleden gemerkt hebben dat het voor ons echt de moeite loont. De prijs die we voor de vluchten zelf betaalden is dus eigenlijk €182,86 voor 7 personen.

Voor het verblijf hebben we iets ander gekozen dan we vorige keer in Boedapest hadden. Al was dat origineel niet het geval. We boekten eerst van dezelfde verhuurder als in 2015. Maar we zagen in de tussentijd een ander appartement dat goedkoper was en een nóg betere ligging heeft. 50 meter van een goede Metrohalte! Het andere verblijf hebben we dan gratis geannuleerd, wat op Booking.com wel heel gemakkelijk gemaakt wordt. Wanneer je een tweede verblijf boekt op dezelfde dagen stelt het tijdens de boeking voor of je het andere wil annuleren. Handig!

Schermafbeelding 2018-10-29 om 18.00.58

Dan zijn er nog de kosten die velen vergeten tellen. Zoals parkeren op de luchthaven, vervoer in de stad. We vertrekken vanuit Eindhoven en daar heb je het voordeel dat de meeste parkings dichtbij liggen en goedkoper zijn dan Charleroi en Brussels Airport. We betalen €50 voor een overdekte parking op 7 minuten wandelen van de Terminal. Voor iets vergelijkbaars betaal je bij Brussels Airport eerder €80. Charleroi zowaar nog duurder. Al heb je bij beide de keuze goedkoper te gaan voor minder handige parkings met een pendelbus tussen de Terminal en de parking. Met een gezin zou ik dat anders niet aanraden. Voor vervoer in de stad kiezen wij steeds voor openbaar vervoer. Al was het maar omdat een taxi met 7 personen zonder op voorhand te reserveren bijna onmogelijk vast te krijgen is. Dat is dan nog gezwegen over wat het zou kosten. Voor alle openbaar vervoer kost het ons ongeveer €13/dag voor ons allen. Daarmee komen we wel bijna overal in de stad.

We betalen dus €182,86 voor de vluchten, €240 voor de overnachtingen. Dan ook nog eens €50 voor het stallen van onze auto en dan tellende dat we niet elke dag het openbaar vervoer gaan gebruiken een €55 hiervoor. In totaal zal het dus uitkomen op €527,86 voor 7 personen. €75,40 per persoon voor 5 dagen Boedapest!

Nooit meer hetzelfde

Het was 3 januari 2012. Terwijl wij weg waren naar een dagje winkelen in Nederland had de wind hier in België hevig huisgehouden. Tegen dat we thuis kwamen was het donker. Omdat ik er toch niet te gerust op was, leek het me een goed idee de tuin te gaan nakijken. Het werd schade inschatten. Want bleek dat een van onze bomen op de omheining die de buren ooit geplaatst hadden gevallen te zijn. “Dat is toch weeral onze chance!” Ik vond het blijkbaar “erg” genoeg om het op sociale media te posten.

Schermafbeelding 2017-12-18 om 14.40.18

Wist ik veel wat er te komen was een twee weken later. Op 18 januari is mijn vader gestorven. Voor mij voelde het heel plots aan. Hij was in behandeling voor zijn kanker. Maar in die zin wist ik dat dus niet. Ik had niet de beste band met mijn ouders. Nooit echt 100% gehad. Daardoor heb ik nooit echt geweten wat er aan de hand was. Van mijn moeder kreeg ik een vage uitleg die telkens anders was. Van mijn vaders kant werden alle vragen weggewimpeld. Twee dagen voor zijn dood belde hij me wel nog eens op. Hij ging nog eens moeten binnen gaan. Hij zei het op een manier die veel te luchtig was naargelang de ernst. Een dag na die bewuste dag hoorde ik dat zijn behandeling (ik wist niet eens de welke) niet door was kunnen gaan. Weer geen waarom of eender welke uitleg. En dan kwam die ochtend erna. Plots kreeg ik telefoon van mijn oudere broer. Heel vroeg, iets wat hij nooit deed. Nog voor hij zijn zin kon afmaken kwam ik in een ontkenning, “nee das niet waar, nee, nee, da kan ni!”

Maar dan kwamen er de momenten die daar op volgde waar de info geleidelijk binnen kwam dat mijn vader gestorven door de rechtstreekse gevolgen van kanker! Kanker? Ik wist niet eens dat de behandeling die hij kreeg chemo was. Er was wel eens iets gezegd dat hij mogelijk chemo moest krijgen. Maar met die woorden is mij nooit verteld dat hij in die behandeling zat. Blijkbaar zaten er tumoren in zijn hoofd en longen. Om het verhaal iets duidelijker te maken, mijn vader had een melanoom dat hij al jaren bleek te hebben en er niks aan deed. Door nooit naar een arts te gaan is er nooit iets vastgesteld en heeft deze vreselijke ziekte tierig kunnen woelen in zijn lichaam.

Ik had al een nonkel waarbij kanker was vastgesteld. Hij leefde nog. Dat was al zeer concreet in mijn omgeving. En dat heeft er destijds ook ingehakt. Want plots besef je dat het je ook kan voorvallen. Maar dat mijn vader er aan stierf heeft er niet ingehakt. Neen, het voelde aan alsof iemand plots een rugzak aan mij gehangen heeft die me er steeds terug aan doet herinneren dat het mij ook kan overkomen. En dat als je even pech hebt in het leven, het plots voorbij kan zijn. Waar ik daarvoor wel besefte dat het me kon overkomen, werd het plots iets zeer aanwezigs. Van winderig zijn tot eens wat meer keelpijn dan de winter ervoor. Van hoofdpijn tot draaierig zijn. Alles kan een trigger zijn om te denken dat ik het ook heb. Zelfs nu, zes jaar verder nog steeds. In die mate dat Vicky me af en toe moet kalmeren en even sussen. Maar ik merk dat het zelfs bij haar een soort van twijfel heeft meegebracht.

Maar ik moet toegeven dat de ergste periode de eerste twee jaar was. Daarna kwam er een soort van besef bij dat ik eigenlijk moet genieten van de momenten die ik wel krijg van het leven. Het is jammer eigenlijk dat ik in deze levensfase al zoveel bang heb voor de dood. Tegelijkertijd zorgt het ervoor dat je sneller tevreden bent over kleine dingen en je probeert geen kostbare tijd te verdoen aan banale dingen. Of misschien is het zo dat ik vele dingen sneller als banaal bekijk.

Playground

Na de Spiekpietjes Expo wilden we graag ook eens een kijkje nemen op Playground. Het vinden van parking was een hele queeste geweest, dus we konden er maar beter van profiteren nu.

Ik ben grote fan van binnenspeeltuinen en over Playground hoorde ik meerdere enthousiaste commentaren. Eigenlijk was ik dus ook gewoon reuze benieuwd. Playground is inderdaad geen doorsnee binnenspeeltuin. Er is een maisbad, een spinnennest, een klimtoren, springkastelen, een fietsjes parcours, een teken- en schilderhoek,…

De jongens hadden het reuze naar hun zin en amuseerden zich te pletter. Toch hadden we ook enkele bedenkingen:

  1. Als ouder betaal je ook inkom. Hierdoor loopt de inkomprijs helaas nogal op.
  2. Drank en snacks is er een pak duurder dan de prijzen die we gewoon zijn in binnenspeeltuinen. Denk € 2,5/drankje en € 5 voor een portie pannenkoeken suiker. Reken daarbij punt 1 en de rekening loopt op.
  3. Er is geen veggie variant van de hotdogs of pasta. Voor een “alternatieve” binnenspeeltuin een gemiste kans.
  4. De hygiëne van het sanitair liet wat te wensen over. 2 van de 4 toiletten waren defect.
  5. De aanbevolen leeftijd is 3-10 jaar. Voor een 3-jarige lijkt het me overigens nog vrij overweldigend. Tussen 5-8 jaar hebben ze er de meeste pret denk ik.
  6. Er is helaas niet zoveel zitplaats. Wij hadden geluk, maar de moment we rechtstonden stonden er meerdere gezinnen klaar om onze plaats in te nemen.
  7. Last but not least: geen WiFi

Ofwel hebben wij geluk met de binnenspeeltuinen in onze buurt ofwel begin ik te snappen waarom andere ouders binnenspeeltuinen niet zo tof vinden.

Playground € 6p.p. of € 9p.p. in combinatie met de Spiekpietjes Expo.

UNADJUSTEDNONRAW_thumb_1ad9.jpg

UNADJUSTEDNONRAW_thumb_1b0a

H7xFBzEQQGm+LvEGmlghbA_thumb_1adf

We sloten de dag nog af bij Donuttello. Een kleine donutzaak geopend door Kamal Kharmach, de stand up comedian. Hij kent duidelijk niet alleen iets van moppen tappen want de donuts waren overheerlijk! De koffie was dan wel weer iets minder. De smaak super strong espresso zou niet misstaan hebben.

“Ga ma zien op teletekst!”

Voor je begint te lezen wil ik de mensen die niet graag melige dingen lezen waarschuwen. Het volgende verhaal zal melig zijn 😉 . Als je begint te lezen zal je denken dat het over voetbal gaat. Voor wie dat niet graag leest, ik kan je blij maken en zeggen dat het eigenlijk niet het geval is.

Een paar weken geleden las ik op sport websites dat de kleine voetbalclub KVC Westerlo in de Belgische beker tegen het grote RSC Anderlecht moet spelen. Een wedstrijd als een ander in deze competitie. Sinds dit seizoen speelt Westerlo niet meer op het hoogste niveau en logischerwijs dus op het één na hoogste. En dit al voor de tweede keer in ongeveer 5 jaar. Ook toen die vorige keer in tweede klasse, speelden ze in die bekercompetitie tegen datzelfde Anderlecht. Ze versloegen ze zelfs met strafschoppen.

En net dat deed een hele mooie jeugdherinnering naar boven komen. En eigenlijk draait die herinnering niet rond mezelf. Ze draait eerder rond mijn vader. Mijn vader stierf in 2012 op 52-jarige leeftijd aan de gevolgen van kanker. Veel mensen vonden hem altijd vriendelijk en altijd bereid om te helpen. Nooit echt slecht gezind, laat staan kwaad. En toch kan ik me hem niet herinneren als oprecht gelukkig. Op een enkel moment na. Een van die momenten was toen ik 12 jaar was. Westerlo was als nog steeds jonge eersteklasser thuis gewonnen tegen het niet zo goed spelende Anderlecht met 6-0. Voor de mensen die er niks van kennen. Dat was een uitslag die voor de wedstrijd als totaal onmogelijk werd bekeken. Daar genoot mijn vader duidelijk van. Maar het leukste moment kwam na de wedstrijd, onderweg naar de auto. Toen een iets oudere man ons aansprak met de vraag wat de wedstrijd geworden was. Mijn vader genoot enorm wanneer hij tegen deze persoon zei, “6-0!”. Waarop de andere zei, “naa serieus, hoeveel ist geworre?” Het antwoord daarop was, “6-0! Ga ma zien op teletekst”

Dat moment. Dat simpele totaal niets betekenend voor iemands leven moment. Of zo dacht ik toen toch. Dat is me nu bijna twintig jaar later nog steeds bijgebleven als een van de weinige momenten dat ik mijn vader met volle teugen zag genieten in zijn leven.

Dus al was het maar voor mijn sentiment, ik hoop dat Westerlo vanavond boven zichzelf kan uitstijgen en kan winnen tegen Anderlecht. Zo kan ik dat gevoel nog eens beleven en komt een heel mooie herinnering aan mijn vader weer tot leven.