Duiken? Eerder plonsje!

Wie ons kent weet dat we de zonen een beetje meetrekken in het hele digitale gebeuren. Zoveel we zelf kunnen dan toch. Dus wanneer ik zag dat een bepaalde telecomprovider een event organiseerde onder de naam “digitale duik”, heb ik ons toch maar ingeschreven. Het was nog eens gratis ook. Ze beloofden in hun reclame ons te lanceren in het digitale tijdperk.

Ik was toch een beetje benieuwd naar wat het ging zijn. Vooral dan waar de focus werd gelegd. Zelf dacht ik dat het een mix ging zijn tussen huidige technologieën en wat er komen zal. Zo stond er te lezen dat ze bijvoorbeeld introducties gingen geven in het VR gebeuren. Ook kon je gaan vliegen met een drone en ging er een stand van Technopolis zijn. Kortom, ik had toch wat verwachtingen van dit evenement als lichte techneut.

Nu nog William en Vince warm krijgen voor het gebeuren. Niet moeilijk bij die eerste, een kleine ramp voor die tweede. Eens ginder overwint het gebeuren van de twijfel. Ze zien veel dingen tegelijk en zijn nieuwsgierig. Meteen naar de stand van Technopolis gegaan. De proefjes die je er kon doen waren duidelijk de eerste de beste die ze konden vinden. Weinig vindingrijk en niet echt gericht op een grote groep mensen. De medewerkers van deze stand hadden er ook niet zoveel zin in leek me. Een beetje uitleg was te veel gevraagd. Volgende stand dan maar. De Ketnet stand. Hier kon je meerdere dingen doen. Een theater bekijken in het thema van heel het gebeuren. Maar ook knutselen zoals Helden van het gelijknamige programma. Een hologram van een klein beetje plastiek. Niet moeilijk, ook niet voor de jongens. Enkele minuutjes later stonden we daar dan ook weer buiten. Om de jongens tevreden te krijgen dacht ik dan maar naar de Playstation stand te gaan. Wat uiteindelijk niet meer bleek te zijn dan een stuk of 10 PS4’s waar je cliché spelletjes kon op spelen en nog eens twee consoles met een quiz op. Hier had ik toch ook veel meer van verwacht. Sony is zo goed bezig met VR gaming meer te maken dan een gimmick en dan tonen ze het niet eens op een dergelijk event. Jammer.

IMG_4731

IMG_7116

Eten dan maar. Lekker hip betalen met een chip in je bandje. Maar zelfs hier waren ze niet helemaal mee. Niemand van de mensen aan de kassa of toog wist eigenlijk goed waar je die chip moest houden om op te laden of te betalen. Beetje raar voor de derde dag van het event, niet? Desondanks een oa lekker kommetje pasta en een froyo kunnen eten.

IMG_0387

De jongens vonden het uiteindelijk nog het leukste dat twee van de vier Helden van Ketnet aanwezig waren. Ik denk dat ik kan stellen dat ze dan niet hun doel behaald hebben. Want in dit digitale tijdperk zijn er zoveel indrukwekkende dingen aan de gang. Het was natuurlijk een gratis evenement. Iemand moet het betalen. Zo realistisch ben ik wel. Het was alleen jammer dat de standhouders niet verder zijn durven of willen gaan dan dit.

Wij kochten goede intenties!

Toen Jake en Matthew net geboren waren hebben we er meermaals over getwijfeld. Een bakfiets kopen of niet? Uiteindelijk hebben we het niet gedaan. Uiteindelijk spijt van gekregen. Die auto was ook gewoon te gemakkelijk en te snel genomen. Nu Lewis geboren is speelde het idee dus weer in ons hoofd. Eigenlijk al lang voor hij geboren was.

Na veel opzoeken en vergelijken hebben we voor een Dolly gekozen. We waren volledig weg van het design en van de kunststof bak. Qua specificaties moest hij niet onderdoen voor andere merken. Al hadden we wel gekozen voor 8 versnellingen ipv de 5 die er standaard op zitten. Na hem getest te hebben vonden we een elektrische motor geen noodzaak. Zeker niet als we wisten dat het een whopping €1500 meerprijs was. Hij zal uiteindelijk ook niet dienen voor lange afstanden.

Nu over die goede intenties. Begin dit jaar hadden we al onze tweede auto verkocht omdat het gewoon te banaal geweest zou zijn een (heel recente) auto een jaar lang in de garage te zetten en niet te gebruiken. Maar dat deed ons wel nadenken over hoe hard we die auto nodig hadden. Of eerder hoe hard we dachten die nodig te hebben. We zijn beginnen nadenken over de haalbaarheid van geen tweede auto meer te kopen. En dan kwamen we tot de conclusie dat een bakfiets bijna een noodzaak werd. Al was het maar om een wekelijkse boodschap te kunnen doen in de supermarkt.

IMG_2474

Voor we dit besluit genomen hadden, zijn we eerst eens de kosten aan het berekenen geweest. Om eerlijk te zijn vielen we achterover hoeveel zo’n auto wel kost per maand. Alles meegeteld natuurlijk.  Van taksen tot brandstof, van de aankoop tot verzekering. Je kent al die bedragen wel en vind deze ook wel logisch omdat die nu eenmaal bij een auto horen. Maar het is eigenlijk echt veel geld. Ruim €500/maand per maand is niet eens zo gek.

Maar nu gaan we het dus zonder die tweede auto doen. Of toch proberen in ieder geval. Er zullen voor- en nadelen zijn. We zullen dus maar focussen op die eerste groep, de voordelen. Het zijn er ook geen onbelangrijke. We zullen niet alleen minder geld opdoen, het milieu kan er maar wel bij varen. Om nog maar te zwijgen over hoe het goed is voor de gezondheid, die extra beweging!

Is kruimelen toegelaten?

Er was eens…een klein gezellig gemeentelijk zwembad. Het was niet groter (of misschien zelfs kleiner?) dan de zwembaden dat je tegenwoordig in tuinen aantreft. Er waren een twintigtal kleedhokjes, en je betaalde er per half uur. Niemand twijfelde of je wel eerlijk genoeg was om op tijd uit het zwembad te gaan (sociale controle enzo). Iedereen die ik kende leerde er zwemmen. En alhoewel leren zwemmen bij mij vooral trauma’s naar boven haalt, is dat zwembad één van de mooiste jeugdherinneringen. Gaan zwemmen met mijn nicht (zelfde leeftijd) en meer babbelen en giechelen dan zwemmen. Onze oudste zoon leerde er nog zwemmen. Aan dat zwembad was ook een cafetaria. Eentje uitgebaat door de gemeente, waar een koffie/cola/limonade/zakje snoep van het rek allemaal € 1 kostte. Waar de dames achter de toog je bij naam kende. Waar er een rij stoelen voor een groot raam stonden met allemaal mama’s die de zwemvorderingen van hun kroost in de gaten hielden. Waar er een doorgeefluikje in dat grote raam gemaakt was voor het geval nog een haarelastiekje/zwembril/…. doorgegeven moest worden.

Op een dag besliste de gemeente dat het kleine zwembad met de o-zo-gezellige cafetaria toch echt niet meer van deze tijd was. Een nieuw zwembad zou gebouwd worden! Modern, groot, met wildwaterbaan en al! En helaas zouden de vriendelijke dames van de cafetaria een nieuwe functieomschrijving krijgen want ze zouden niet meer achter de kassa/toog zitten, nee voor het nieuwe zwembad zouden ze een heus etablissement bouwen én een uitbater zoeken. Het duurde even, en het ging over menig tong, maar uiteindelijk vond de gemeente een uitbater. Ik ging met de twee oudste zonen nog eens zwemmen in het oude zwembad op de laatste openingsdag. We betaalden voor een uur. Nadien dronken we een koffie en aten we een frisko. Voor een euro per stuk uiteraard.

Het nieuwe zwembad ging open, en hoe nostalgisch ook, soms moet je vernieuwing omarmen. Ook de zwemlessen verhuisden mee en werden uit handen gegeven, een heuse zwemclub ontstond. Ondertussen zijn we enkele jaren later. Bijgevolg zitten wij nu 3x per week in het nieuwe etablissement. Niet meer die gezellige cafetaria van weleer. Geen meterslang raam om naar de kroost te kijken, wel gezellige tafeltjes en latté’s. Helaas geen snoepzakjes van € 1 meer, maar maandelijks een rib uit ons lijf aan fristi’s en latté’s.

Nu vraag je je waarschijnlijk af wat bovenstaande te maken heeft met de titel? William en Vince zwemmen sinds dit jaar na elkaar wegens verschillende niveau’s. Dat betekend twee uur te overbruggen. Ondertussen wordt deze taak ook extra uitdagend met een beweeglijke baby. Het eerste uurtje hadden we gespendeerd in de nabijgelegen bibliotheek. De jongens hadden zich er uitstekend gedragen. Ik had ook boekjes uitgekozen voor William. Na de wissel besloot ik met de jongens in de cafetaria  het etablissement te gaan zitten. Ik was blij dat William de uitgekozen boekjes interessant vond. In het etablissement hebben ze geen snoepzakjes, wel zelfgebakken wafels. Dus 2 fristi’s, 1 limonade, 1 latte, 2 wafels en een zakje chips. We zetten ons neer en ik geef Lewis de borst. Ondertussen smikkelen Jake en Matthew hun wafel op. Ai ai, kruimels! Een lekkende luier! Ik besluit eerst met de luier te dealen en daarna ga ik de kruimels bij elkaar keren. (Je weet wel, zo in je hand, om daarna in de vuilbak te doen). Terwijl William voor mij een luier en pak doekjes uit de luiertas probeert te vissen komt de uitbater de leeggedronken fristi’s alvast meenemen. “Amai, nogal gesmost precies”. Ik instrueer William waar die luiers precies zitten en antwoord: Ja, ze hebben er wat een boeltje van gemaakt. Waarna de uitbater van wal steekt dat de tafels wel proper waren en er nu kruimels liggen. Ik stamel (nog steeds met baby en lekkende luier in de armen) dat ik het wel ging bij elkaar doen hoor. Maar ik denk niet dat hij mij hoorde? Hij bleef maar doorgaan dat we daar toch echt wel moeten op letten in het vervolg want nu liggen er overal kruimels!!!!

Blijkbaar word je niet geacht om met kleine kinderen bij het zwembad iets te gaan drinken? En die wafels zijn enkel voor volwassenen neem ik aan? Ik moet toegeven dat ik de kruimels niet meer heb opgeruimd. Ik heb alles bij elkaar genomen en ben weggegaan. De latté is ook blijven staan. Na de zwemles van Vince moesten we nog haasten om op tijd te zijn voor de info avond van school. Maar de hele situatie bleef in mijn hoofd spoken. Ik voelde me vernederd en te kijk gezet voor de andere ouders. Ik bleef me afvragen: Is het tegenwoordig echt not done als een kind kruimels op tafel laat vallen? Hadden mijn vijfjarigen de kunst van boven een servetje eten zonder morsen al onder de knie moeten hebben?

Ik ben niet van plan om er nog één stap binnen te zetten. Hiermee loopt de uitbater per week heel wat inkomsten mis (3 drankjes, 2 wafels, 1 chips en 1 latte = € 13,2 X 3dagen/week = €39,6/week) . Maar hé, er zullen geen kruimels op zijn tafel liggen! Oef!

Grote gezinnen ≠ de vijand

De laatste tijd merk ik het meer en meer online bij de meest banale nieuwsitems, akkoord op de niet meest intelligente websites. HLN en konsoorten. Commentaren of reacties op grote gezinnen die er niet naast zijn! Ik kijk zeker niet alleen op deze pagina’s. Het zou nogal deprimerend zijn.

Maar soms durft dat wel eens te gebeuren. Telkens opnieuw beklaag ik het mezelf. Slimmer ga je toch nooit worden van websites zoals die van HLN, Nieuwsblad en noem maar op. Zo net een nieuwspuntje op die eerstgenoemde website over het feit dat Tine Embrechts haar 4 kind verwacht. 5 reacties toen ik keek. Maar er niet naast!

Schermafbeelding 2017-07-29 om 19.16.32

Ik kan mezelf zoiets aantrekken! Vicky niet. Zij kan het volledig naast zich leggen. Misschien zit er een grotere filosoof in mij die verder denkt over wat er achter zit. En het is net dat wat mij een beetje dwars zit. Wat is de achtergrond van dergelijke uitspraken? Een veel terugkomende is dat er te veel mensen op de wereld zijn. Ik kan me niet ontdoen van de gedachte dat veel van deze mensen voor de rest niet zoveel inzitten met de rekbaarheid van ons bestaan als mens op deze planeet! Of zijn het toevallig allemaal mensen zonder kinderen die alle vervoer zonder auto doen en er een veganistisch dieet op na houden? In regio’s waar het vruchtbaarheidscijfer onvoldoende is om het bevolkingscijfer in stand te houden, is het zelfs zo dat personen in een groot gezin gemiddeld een kleinere voetafdruk hebben op het milieu. Denk maar aan kleinere huisvesting per persoon of minder wagens op de weg. Wat niet wil zeggen dat iedereen een groot gezin moet krijgen. Dan valt die regel natuurlijk volledig weg.

Een andere uitspraak is dat de kinderbijslag te veel kost aan onze maatschappij. Hier wil ik geloven dat deze mensen liberalisme gebruiken om hun asociaal gedachtengoed te verdedigen. Denken deze personen dan dat er een ander westers land is zonder een systeem van kinderbijslag? Ja zelfs het überliberale VS heeft een dergelijk systeem. Toegegeven, alleen als je een laag inkomen hebt en niet in elke staat. Of denken ze misschien dat je rijk gaat worden van kinderbijslag? Wie dat gelooft, gelooft nog in sprookjes. Een ruggesteun aan de toekomst van de maatschappij lijkt me niet zo raar. Vooral omdat al meermaals bewezen is dat het een positief effect heeft op het beperken van kinderen in armoede. Wat dan weer een positieve invloed heeft op de generatie van morgen.

Afsluiten zou ik graag doen met een weetje uit eigen ervaring. Waar wij ook gaan met ons gezin. Van Nederland tot Roemenië of van Noorwegen tot Spanje, overal kijken mensen positief naar een groot gezin. Nog nooit hebben wij negatieve reacties of blikken gekregen. Integendeel! We krijgen steeds complimenten! Behalve in Vlaanderen. Hier soms openlijk het tegenovergestelde.  Toch wel een beetje jammer. Vandaar mijn oproep naar mensen met een negatieve kijk op grote gezinnen, grote gezinnen ≠ de vijand

Tine Embrechts, wij wensen je alvast een vlekkeloze zwangerschap en een wolk van een vierde baby toe!

Challenge Update

Halverwege de frisdrank-challenge ondertussen. Tijd om een eerste balans op te maken.

De challenge startte heel goed, want op 1 juli had ik eigenlijk al enkele dagen geen frisdrank meer gedronken. De eerste dagen gingen goed al had ik op dag 3 en 4 wat hoofdpijn. Ontwenningsverschijnsel of toeval? Op 5 juli zondigde ik. Een etentje bij Colmar zonder frisdrank? Dat ging niet. Niet dat ik helemaal los ging, maar de Cola zero smaakte wel. 2 dagen later op het springkastelenfestival kon ik me wel inhouden en bleef het bij plat water.

Ik dronk wat meer (ongezoete!) koffie en thee, maar vooral héél véél water. Wat ik op voorhand niet gedacht had is dat het me ook lukte om van de fruitsappen af te blijven. Die bevatten immers quasi evenveel suiker dan frisdrank.

De grootste uitdaging lag vooral in de uitstapjes. Ik blijf € 2 betalen voor een plat watertje een beetje aanvoelen als afzetterij. Maar het lukte! Ik bestelde steevast water! Om de impuls-dorst aan de kassa te kortsluiten probeer ik er nu steeds aan te denken een drinkbusje water mee in de auto te nemen.

Op de weegschaal maakte het trouwens voorlopig geen verschil. Misschien in de tweede helft van juli wel?

Refried beans

Ik was zoieso al fan van bonen, i.t.t. mijn huisgenoten die de peulvruchten vaak links laten liggen. Bonen zijn voedzaam, veelzijdig en goedkoop. Toen ik hoorde dat er een Taco Bell opende in Eindhoven die voor elk menu een vegetarisch alternatief bied in de vorm van refried beans dacht ik meteen: “Dat moet ik geprobeerd hebben.” Eigenlijk hoopte ik stiekem dat dat keihard ging tegenvallen, want naar een fastfoodrestaurant gaan is allesbehalve hip, en waarschijnlijk ook niet de gezondste hap die je je gezin kan voorschotelen. Maar we gingen nu toch naar Eindhoven, broeken shoppen voor de jongens. Deze week verdween er weer een broek in de vuilbak wegens enorme scheur, en een andere is er ook bijna klaar voor. Tja, jongens hé!

Maar Taco bell viel dus keigoed mee, en nu ga ik natuurlijk willen teruggaan. Refried beans, wat is dat nu eigenlijk? Een soort van gekruide bonenpuree. Ik probeerde de crunchwrap. Zalig! De frietjes die erbij hoorden waren niet alleen lekker gekruid, maar ook overgoten met kaas (sorry vegans!) en zure room. Zure room op frietjes, waarom was ik daar nog nooit opgekomen? Echt de moeite om te proberen!

img_2241.jpg

IMG_0948

Eindelijk eens een fastfoodketen waar er meer te eten valt dan lauwe frietjes. Ik had oprecht het gevoel gegeten te hebben. Geen haute cuisine, dat nu ook weer niet. Een mens kan niet alles willen voor € 7p.p. hé.

IMG_3392

Ohja, voor degenen die nieuwsgierig zijn: Het is gelukt om me aan de frisdrank challenge te houden. Ik bestelde braaf bruis water. Niet dat het niet moeilijk was. Een beker limonade zou ongetwijfeld zo goed gesmaakt hebben, maar ik heb eraan weerstaan.

De langste dag!

Eindelijk! We zijn dan toch eindelijk aan die 21 juni geraakt. Bij de kortste dag leek het nog een eeuwigheid van ons af. We krijgen er nu meteen tropisch weer bij, gratis en voor niks. Daardoor zijn de avonden nog meer genieten! Vorig jaar hadden we grijs en bewolkt weer op deze dag. Echt balen was dat!

Want genieten doen we echt wel van die langere dagen. Zelfs al zorgt het ervoor dat de jongens niet zo makkelijk gaan slapen. Het lange licht gecombineerd met het warme weer zorgt zelfs een beetje voor een klein vakantiegevoel. Moesten we ooit veel geld winnen zouden we waarschijnlijk ergens noorderlijker zitten met deze dagen.

Voor we het weten is het augustus en schrik je weeral van hoe snel het donker is. Geniet van deze dagen! Ze zijn sneller voorbij dan je zou willen.

IMG_3957