Lange afstanden met de bakfiets

Ik ben lang niet de beste fietser. 25km zal al meer dan ver genoeg zijn voor mij. Voor een keertje gaat het wel. Maar meestal beklaag ik het mezelf nadien. Ik ben een loper en geen fietser, om het simpeler te zeggen.

Toch had ik het vorige week donderdag in mijn hoofd gestoken om even een enkele rit van een kleine 22km te gaan doen, met de bakfiets dan nog wel! Niet dat die moeilijk fietst, allesbehalve eigenlijk. Maar toch, met zo’n klein manneke vooraan in de fiets ben ik wat voorzichtiger en kan ik dus niet echt tempo halen. De bestemming was, een koffie ( of frisdrank ) gaan drinken bij een tante van Vicky en nadien langs haar ouders. Ware het niet dat ik even vergeten was dat mijn schoonouders jaarlijks werken op Graspop en dus niet thuis waren.

IMG_9431

De wind zat niet mee, maar een babbel en een koffie is altijd een motivatie! Een geluk dat Lewis toch wat ingepakt in zijn kuipje zit in de bakfiets. Een dik uur later was ik er dan toch geraakt. Moe dat ik toch word van dat fietsen! Niet te doen! Maar de terugweg kon ik in twee stukken doen…. niet dus. Tja, ik zou er wel geraken zeker? Gelukkig was er een pak minder wind op de terugweg en kwam de zon er veel meer door. Af en toe een kalmer weggetje gekozen en geen spijt van gekregen omwille van de omgeving. Tegen dat ik terug thuis kwam was het nog maar vroege namiddag, maar ik had er wel al een twee en half uur sporten op zitten, want dat zal dat fietsen toch altijd blijven voor mij!

IMG_5581

IMG_7782

IMG_5509

Bakfietsupdate

Onlangs vertelde ik dat we goede intenties hadden. Geen tweede auto meer, wel een bakfiets in de plaats. Maar intenties zijn daarom nog geen waargemaakte beloftes naar onszelf toe.

Concreet is het plan dat we de fiets nemen wanneer het kan en de auto wanneer het moet. Wanneer er bv zwemles is amper een uur na het einde van het school, dan weten we zelf dat het niet zal lukken om er op tijd te geraken met de fiets (aan ons om een mouw te passen aan die hobby’s volgens jaar). Maar de kinderen naar school doen, een klein boodschapje halen in de winkel. Dat zijn dingen die absoluut met de fiets gaan. Tot nu toe gaat dat perfect. Het is zelfs leuk om weten dat je conditie er alleen maar beter van wordt. Binnenkort is de supermarkt waar we meestal gaan terug open na verbouwingen. Ik ben heel benieuwd hoe dat zal gaan. Een kleine 7 km met een extra gewicht van pakweg 30kg. Dat is toch nog iets anders dan gewoon fietsen.

Door de goede intentie van het fietsen is er eigenlijk nog een andere goede intentie de kop opgestoken. De jongens wezen me er steeds op dat het niet ok is dat ik geen helm droeg. Dan maar meteen een besteld (want blijkbaar heb ik zo’n groot hoofd dat mijn maat niet standaard in de winkels ligt 😛 ). Opvallen is de boodschap op de fiets, en eigenlijk doen ik dat al met onze bakfiets in zijn kleuren,  toch heb ik maar meteen een fluogele gekozen.

Nu komt de winter er aan en is fietsen toch wel wat onaangenamer. Ik ben benieuwd hoe dat zal gaan!

Wij kochten goede intenties!

Toen Jake en Matthew net geboren waren hebben we er meermaals over getwijfeld. Een bakfiets kopen of niet? Uiteindelijk hebben we het niet gedaan. Uiteindelijk spijt van gekregen. Die auto was ook gewoon te gemakkelijk en te snel genomen. Nu Lewis geboren is speelde het idee dus weer in ons hoofd. Eigenlijk al lang voor hij geboren was.

Na veel opzoeken en vergelijken hebben we voor een Dolly gekozen. We waren volledig weg van het design en van de kunststof bak. Qua specificaties moest hij niet onderdoen voor andere merken. Al hadden we wel gekozen voor 8 versnellingen ipv de 5 die er standaard op zitten. Na hem getest te hebben vonden we een elektrische motor geen noodzaak. Zeker niet als we wisten dat het een whopping €1500 meerprijs was. Hij zal uiteindelijk ook niet dienen voor lange afstanden.

Nu over die goede intenties. Begin dit jaar hadden we al onze tweede auto verkocht omdat het gewoon te banaal geweest zou zijn een (heel recente) auto een jaar lang in de garage te zetten en niet te gebruiken. Maar dat deed ons wel nadenken over hoe hard we die auto nodig hadden. Of eerder hoe hard we dachten die nodig te hebben. We zijn beginnen nadenken over de haalbaarheid van geen tweede auto meer te kopen. En dan kwamen we tot de conclusie dat een bakfiets bijna een noodzaak werd. Al was het maar om een wekelijkse boodschap te kunnen doen in de supermarkt.

IMG_2474

Voor we dit besluit genomen hadden, zijn we eerst eens de kosten aan het berekenen geweest. Om eerlijk te zijn vielen we achterover hoeveel zo’n auto wel kost per maand. Alles meegeteld natuurlijk.  Van taksen tot brandstof, van de aankoop tot verzekering. Je kent al die bedragen wel en vind deze ook wel logisch omdat die nu eenmaal bij een auto horen. Maar het is eigenlijk echt veel geld. Ruim €500/maand per maand is niet eens zo gek.

Maar nu gaan we het dus zonder die tweede auto doen. Of toch proberen in ieder geval. Er zullen voor- en nadelen zijn. We zullen dus maar focussen op die eerste groep, de voordelen. Het zijn er ook geen onbelangrijke. We zullen niet alleen minder geld opdoen, het milieu kan er maar wel bij varen. Om nog maar te zwijgen over hoe het goed is voor de gezondheid, die extra beweging!