Va’s werk bezoeken

Vicky’s papa werkt voor een grote werkgever in de regio waar wij wonen. Klinkt vaag ja.  Het was afgelopen zondag een opendeurdag bij die grote werkgever voor de werknemers en hun familie.

We hebben het hier over een industrieel bedrijf dat veel in metaal doet. Bij het begin van de route in het bedrijf en in de folders werd heel duidelijk gezegd geen beeldmateriaal te maken en zeker niet te gebruiken online. Verslaafd als ik ben aan mijn GSM heb ik er toch enkele geniepig gemaakt. Niet van bedrijfsgevoelige dingen nee. Wel van de jongens die onder de indruk waren.

Want dat waren ze zeker. Ze hadden al wel gehoord van een fabriek. Maar het in het echt zien. En vooral vanbinnen is toch wel eens iets anders! Grote machines en grote hallen. Welke kind zou niet onder de indruk zijn? Sommige dingen werden zelfs uitgebreid uitgelegd en getoond. Ze hadden geen idee van hoeveel stappen een productielijn wel kan hebben. Ook hoe telkens een afgewerkt onderdeel naar een andere ruimte moet om verder verwerkt te worden vonden ze interessant.

De robots die “zelf” konden lassen vonden de jongens het indrukwekkendst. Meteen ook meegegeven aan de jongens dat ze niet rechtstreeks naar zo’n licht mogen kijken. Uitgelegd krijgen hoe het komt dat je ogen zoveel pijn kunnen gedaan worden met een klein lichtpuntje was een ander verhaal. Na een tijdje hadden we toch een redelijke afstand afgelegd op het hele domein en begon er toch wat gezeur te weerklinken van die kleine mondjes en gingen we naar huis. Rouwig was ik daar niet om want ik had Lewis de hele tijd op mijn buik en met het zonnetje dat scheen werd het wat warm voor mezelf.

Lierke plezierke

Het is altijd tof om een stad te (her)ontdekken. Vandaag stond Lier op ons menu. Het was ruim 10 jaar geleden dat we nog in het centrum van Lier geweest waren. Ondertussen was er veel veranderd. In de positieve zin dan! Het centrum is meer autovrij, wat heel fijn is voor een stadswandeling. Toch was het gemakkelijk om de auto kwijt te raken én binnen enkele minuten in de stadskern te staan. Waar kom je dat tegenwoordig nog tegen?

We starten onze wandeling doorheen het stadspark waar er momenteel een heleboel te beleven valt met Zomer in het park. De eerste bezienswaardigheid waar we halt hielden was de Zimmertoren. Daar heb ik eigenlijk maar 1 woord voor: Fascinerend!

Hierna stapten we verder naar de grote markt waar het stadhuis met het belfort staat. Het Belfort is trouwens opgenomen in de UNESCO-werelderfgoedlijst. Van daaruit stapten we over de winkelstraat. We waren verwonderd over de drukte op een zondag en de vele winkels die open waren, tot we doorhadden dat het een koopzondag was in het kader van de solden. Er zijn dus waarschijnlijk wel rustigere zondagen om de stad te bezoeken.

Na een sanitaire stop gingen we langs het Begijnhof. Echte begijnen wonen er al een hele tijd niet meer. Maar bewoond zijn de meeste panden wel. Dat merkten we aan de heerlijke soepgeur die uit een van de huisjes kwam. Wat ik speciaal vond was dat de meeste huisjes ook een naam hadden. Deze hangt op een bordje aan de deurtjes.

Nadat we die soep geroken hadden stak de honger de kop op. Ook kleine Lewis, die de hele tijd lekker bij papa in de ergobaby had gezeten, wilde stilaan drinken. We besloten terug naar de auto te gaan en huiswaarts te keren.

België telt eigenlijk zoveel interessante plaatsen. We staan daar soms onvoldoende bij stil dat we cultuur en architectuur niet altijd over de grens moeten gaan zoeken.

Enkele tips:

  • We parkeerden aan de parking van jeugdhuis de Moeve. Deze parking is gratis en binnen enkele minuten ben je in het centrum van Lier!
  • Tot 4 juli is het in het stadspark nog “Zomer in het park” met tal van leuke activiteiten.
  • Aan de zimmertoren zijn tal van leuke etablissementen gelegen en het leek er iets minder druk vergeleken met deze aan de grote markt.

 

Wist je dat…

  • De Zimmertoren heette tot 1928 Corneliustoren. Deze laatste ging eigenlijk afgebroken worden, maar ontsnapte hieraan omdat Louis Zimmer, horlogemaker en (autodidact-)astronoom, de jubelklok schonk aan de stad Lier.
  • Lier wordt ook wel “De poort der kempen” genoemd.
  • Lier bestaat slechts uit 2 deelgemeentes: Lier centrum en Koningshooikt.
  • Lierenaren worden ook wel schapenkoppen genoemd.
  • Het stadhuis is enkel met gids te bezoeken.
  • Het begijnhof is toegankelijk via twee poorten. Eén van die twee poorten wordt ’s avonds afgesloten.

 

Plukken in den hof

Vorig jaar gingen we al eens blauwe besjes plukken met de jongens. Dat was een groot succes. Ondertussen vonden we nog een adresje van een tweede zelfpluktuin, nl. Plukhof in Wiekevorst. Zondagnamiddag hadden we zin in smoothies. Het ideale excuus om te gaan plukken! We gingen om aardbeitjes te plukken maar helaas pindakaas…alle aardbeien waren reeds geplukt. Gelukkig waren er nog rode besjes in overvloed. Die zijn ook lekker in een smoothie, zo blijkt.

De jongens kregen elk een emmertje, en dan plukken maar! Zij konden makkelijk onder de netten onderdoor stappen. Er werd dus lustig geplukt! Daarna nog even alles laten wegen bij boerin Els en dan smullen maar! Thuis verwerkten we een deel van de besjes in lekkere smoothies en een deel werd zo opgesmuld.

 

Niet alleen een leuke activiteit zo’n zelfpluktuin, maar ook heel leerrijk voor de jongens. Zo leren ze waar al dat fruit dat we in de winkel kopen vandaan komt.

 

Eigen tuin: saaie tuin

Een zondag met goed, nee zalig weer en jongens die zeggen dat ze zich vervelen “omdat er thuis niks te doen is”. Ze vergeten altijd al het speelgoed en de tuin die ze ter beschikking hebben. Zelf te moe om dingen te zoeken die ze kunnen doen zijn we naar een klein speeltuintje in de buurt gegaan. We zaten er op één kindje met zijn grootouders na helemaal alleen. We hadden nochtans verwacht dat het heel druk zou zijn.

FullSizeRender 7

FullSizeRender 8

De drinkbussen die we meehadden waar zeer nuttig! De zonnecréme ook! De jongens hun wildebrasserij uit hun systeem laten spelen zodat we daarna nog een rustige zondagnamiddag tegemoet konden gaan! Win-Win!

Provinciaal domein De Averegten

Toegegeven, dit was niet de eerste keer dat we er kwamen. Voor een korte tussendoor-wandeling, is dit het ideale bos. Je kan kiezen tussen wandelingen van 1,6 tot 3,2 Km. Kort genoeg voor na een werkdag en ideaal om het hoofd leeg te maken. Of voor een zaterdagvoormiddag om het weekend actief in te zetten.

Ook voor de kinderen is er genoeg afwisseling, gaande van de fitometer, een boerderij met schaapjes en konijntjes, vijvers en speeltuinen. De oudste zonen zijn vooral fan van de natuurspeeltuin “Hobbeldonk” een grote berg zand met ondiep water, grote takken en boomstammen om naar hartelust in te ravotten. CAVE: speelkleren zijn een must! 🙂

Geen wandeling om van de ene verbazing in de andere te vallen, maar de averegten is wel een oerdegelijke vaste waarde voor ons.

Snelle stop na Bokrijk

Een half jaar geleden had ik het toevallig op Google Maps gevonden. Het leek me iets leuk om eens heen te gaan als het mooi weer was na een bezoekje aan Bokrijk of iets anders in de buurt. Maanden gingen voorbij en telkens opnieuw hadden we of verplichtingen of was het slecht weer in het weekend.

Dan kwam juni, die maand ging de maand worden dat het eindelijk eens enkele weekends na elkaar mooi weer ging worden…. Euhm ja… u zal ongetwijfeld weten dat ik daar serieus mis gegokt heb. Nu nog eens anderhalve maand verder gingen we dan toch eens met vrienden naar Bokrijk. Snel even langs dat plaatsje.

Valt het op dat het me intrigeerde? Waar praat ik over? Simpelwel het doorkijkkerkje in Borgloon. Lijkt banaal, is het misschien ook voor iemand dat het gewoon bekijkt als een metalen constructie. Ik bekijk het eerder als een plaats waar ik mooie foto’s kan nemen. Vandaar ook dat ik persé een zonnige dag wou hebben. Heel de constructie zorgt ervoor dat het licht op oneindig verschillende manieren kan binnenvallen.

SONY DSC

Als je een beetje graag met fotografie bezig bent zal je een lage zon altijd kunnen waarderen aan dit kunstwerk. Zelf neem ik graag foto’s en had ik dan eindelijk die zonnige dag dat we konden gaan. Het leverde enkele mooie foto’s op!

SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSC

Kleine noot: voor de kinderen is het iets minder een geslaagde stop, ze hadden geen idee wat er nu speciaal moet zijn aan een dergelijk kunstwerk.

Terug in de tijd…

Maandag stond Bokrijk op de planning. Het was weer enkele jaren geleden dat we er nog geweest zijn. Benieuwd wat er intussen veranderd is vertrokken we zondagochtend. Het eerste wat we merkten wat veranderd is, was helaas de inkomprijs. Vroeger konden kinderen voor € 1 naar binnen, intussen is die prijs verdubbeld naar € 2. Volwassenen betalen nu € 12,50, parkeren doe je voor € 5. Onze gezinsbondkaart bracht een mooie korting op.

DSC00011.JPG

Wat ons nog opviel is dat je in vele huisjes, in tegenstelling tot enkele jaren geleden, niet meer binnen mag. Vb. De witte molen was vorige keer nog toegankelijk voor het publiek. Nu was het hek gesloten. Jammer, een deel van de charme die verloren gaat op deze manier. Misschien hebben de gebouwen te veel te lijden onder de drukte? Of vinden ze onvoldoende vrijwilligers om de huisjes te “bewonen”?

De grote klassiekers zoals de smidse, de bakkerij en de dorpschool blijven wel overeind. Dit jaar staat het openluchtmuseum trouwens in het teken van techniek en vakmanschap met “bokrijk brandmerkt”.

DSC09961.JPG

In de schuur van Oorderen kan je op interactieve wijze leren over het verdwenen polderdorp. De jongens vonden vooral de touchscreens leuk.

De Sixties blijven charmeren.

DSC09969.JPG

De klassieke spelen zoals het steltenlopen en paalklimmen viel in de smaak bij de jongens.

We sloten de dag af met een ambachtelijk ijsje.