Babybroekje n°2

33 weken vandaag! Wat blijft het snel gaan. Een eerste zwangerschap kruipt vooruit, een tweede gaat al wat sneller, een derde gaat sneller dan je denkt, maar een vierde? Die is voorbij in een oogwenk!

IMG_1985

Dat wil dus zeggen dat ik binnen exact 4 weken al 37 weken ben! 4 weken? Dat is niks! Zeker wetende dat de helft van die weken paasvakantie zijn. En zoals u weet gaan schoolvakanties Zoieso sneller. Dat is een onbewezen natuurwetenschap. Ik ben nog nooit voorbij de magische grens van 38 weken geraakt. Ik hoop dat het deze keer wel lukt. Deze zwangerschap lijkt immers maar weinig op de vorige (geen misselijkheid, weinig kwaaltjes,…) Er is dus hoop!

Maar om niet voor verassingen te komen staan, wil ik dus wel graag dat alles klaar staat tegen die 37 weken-mijlpaal! Ik ben trouwens benieuwd of onze baby op een donderdag geboren zal worden. De eerste 3 zwangerschappen eindigden nl. respectievelijk op een maandag, dinsdag en woensdag.

Ik naaide dus nog een broekje volgens het bekende patroon. De stofdelen lagen al een tijd geknipt klaar, maar het kostte wat moed om aan het naaien te beginnen. Nadat het vorige keer zo moeizaam ging, stelde ik het toch wat uit. Gelukkig haalde ik intussen nieuwe stretchnaalden in huis. Wat een wereld van verschil! Wat heb ik mezelf de vorige keer toch aangedaan? Nu dit zo vlot ging, zullen er ongetwijfeld nog broekjes van onder de machine rollen binnenkort. Of misschien waag ik me aan een bovenstukje voor het broekje? Ook spannend want ik heb nog nooit met boordstof gewerkt bijvoorbeeld. Zalig aan een beginner zijn, alles is nog spannend! 🙂

IMG_5938

Babybroekje n°1

Het stond op mijn Lijstje voor 2017, dat babybroekje van Emma en Mona maken. In mijn hoofd ging het makkelijker dan het was. Dat gaat wel vaker zo bij handwerk. I.p.v. op een halfuur, duurde het heel wat langer vooraleer het broekje in elkaar zat. Ik ben er wel tevreden mee, voor de eerste keer kan het slechter, niet?

img_3082

Er zitten wel wat schoonheidsfoutjes op waar ik volgende keer moet op letten. Te beginnen met de busjes die overkop staan. Oeps, daar had ik dus al op moeten letten bij het knippen. De naad van de boordjes onderaan zit niet mooi aan de zijkant. Die boordjes vond ik trouwens aartsmoeilijk. Mijn basic naaimachine bleek niet zo ideaal om tricot te verwerken (Waarom stond dat nergens in de reviews destijds?), met als gevolg dat de machine meerdere keren vastliep. Ik leerde dat de draadspanning wat minder zetten kan helpen, maar desondanks kostte het heel wat zweet om die boordjes op zijn plaats te krijgen. Nog even oefenen dus.

Ik had minder dan een half metertje nodig om dit broekje maat 56 in elkaar te zetten. Het stofje was trouwens in de solden en dit komt neer op minder dan € 4 stof voor dit broekje. Daarvoor koop je er geen hé? De meters garen die ik erdoor heb gejaagd waren helaas niet te tellen. Een boventransportvoetje zou helpen, maar ik vrees dat mijn machine daarvoor te basic is. Ik heb ondertussen al wel heel wat mooie stofjes op het oog om een tweede broekje te maken. Wat ik me altijd al heb afgevraagd is: “Er zijn zoveel mooie stofjes, waarom liggen die kleertjes (uitzonderingen daargelaten) dan bijna nooit in de confectiewinkels?”