De Makkelijkste Ochtend

Gisteren was het de actie voor Bednet waar de kinderen in hun pyjama naar school mochten gaan. Met plezier doen de vier jongens die al naar school gaan mee aan deze actie.

Voor Vicky en mezelf is het vooral een gemakkelijke ochtend. Want wat een gevecht is het anders om de jongens in hun kleren te krijgen. Ofwel is de broek te klein (ook al is ze een maat te groot, grmbl). Of het shirt is net niet goed. Soms is het ook gewoon een simpele “dat doe ik vandaag niet aan hoor!” Het is altijd wel iets. Ik denk dat ik nog nooit een ochtend ben door geraakt zonder dat er iemand gemopperd heeft over kledij. Dan zwijg ik nog over hoeveel keer ik moet vragen de tanden te poetsen of een beetje verder te doen met het eten. Nog zoiets, het eten! Een heel eetfestijn aanbieden en nog is er niets lekkers tussen voor de helft van de kroost!

En soms, soms is er zo’n goede ochtend tussen. Waar ze vlotjes eten, ik ze zelf naar boven zie gaan om de tanden te poetsen, en ze zelfs hun fluohesjes bij elkaar zoeken in de bak. Jammer dat ze een zeldzaamheid zijn, dat soort ochtenden. Maar ik zeur te hard! Want op een dag als gisteren ben ik best wel trots. Niet alleen beseffen ze waarom ze meedoen aan de actie, ze vinden het ook leuk om op te komen voor goede initiatieven zoals Bednet en ondertussen pik ik weer een vlotte ochtend mee!

Appanas?

Wat te doen als je aan het wachten bent in een voormiddag met alleen je smartphone ter beschikking? Facebook? Twitter? Instagram? Allemaal leuk, in mijn geval is het een kort blogberichtje schrijven blijkbaar 🙂 .

Ken je het, een ochtendritueel of ochtendschema? Wel, wij veel te weinig om vier zonen in huis te hebben. Er zijn wel lijnen waar we kunnen aan vasthouden. Daar blijft het ook bij. Elke week opnieuw heb ik het gevoel dat wij tonnen fruit kopen. We hebben dan ook graag steeds fruit ter beschikking voor de kinderen als tegengewicht voor al de koeken en noem maar op. Elke ochtend moet er zoals bij iedereen hier ook fruit in de boekentassen gestoken worden. Wij geven ze een beetje keuze wat er meegegeven zal worden. Van banaan tot peer, van appel tot druif. En in sommige gevallen hebben ze zelfs eisen qua manier van snijden (die zelden ingewilligd worden 😉 ). Maar deze ochtend was het anders. William vroeg of hij panappel, appas of Appanas mee naar school mocht. Terwijl hij dacht dat ik niet wist wat te antwoorden, heb ik snel even me creatief opgesteld en het volgende gedaan:

IMG_20161013_081409.jpg

William was er wild over! Hij keek er al naar uit om er tijdens zijn sportdag van te kunnen eten. Leuk om zo te kunnen vertrekken, zeker als je dan nog eens een mooie zonsopgang er bovenop krijgt!

Fijne dag allemaal!