Warme Herfst-citytrip

Weer naar Boedapest dus! We gaven het al aan in de eerdere blogpost. Een leuke stad die zeer wandelbaar is en op de koop toe verschillende opties heeft om de kinderen bezig te houden. Maar eerst die vluchten naar ginder dus!

Het was de eerste keer dat we gingen vliegen met Lewis erbij. We hadden geen zitje voor hem geboekt. Ik vermoed dat veel mensen huiveren van de gedachte van het vliegen met vijf kinderen waaronder een peuter. Eigenlijk valt dat best mee! Voor de eerste keer met de kinderen maakten we gebruik van ingecheckte bagage. Meer als back-up dan noodzaak. De prijs was ook maar €4 enkel. Tijdens de vlucht houden we de oudste jongens bezig met hun schermen en een boek. Dat lukt perfect voor een vlucht van twee uur. Lastiger is dat ze toch wel wat last van hun oren hebben bij het landen. Zo’n peuter blijft wel iets anders. Lewis is totaal niet zo’n fan van schermen. Dus dat werd twee uren exclusief entertainen. Niet altijd even gemakkelijk, maar dankzij de borstvoeding was er een stok achter de deur.

Bij aankomst waren we blij dat in tegenstelling tot drie jaar geleden, er nu wel een rechtstreekse busverbinding was naar het centrum. Daardoor is er nu wel een duurder apart tarief voor deze bus. Klagen hoor je ons anders wel niet, die duurder prijs is 900 Forint per persoon. Dat komt neer op zo’n €2,8. Wie ervaring heeft met citytrippen met het vliegtuig weet dat je in niet veel steden zo goedkoop in het centrum zal geraken. Voor de rest is het openbaar vervoer in Boedapest voor toeristen en specifiek gezinnen heel goedkoop. Voor een 24-uurs ticket voor alle openbaar vervoer voor 5 personen is het zo’n €10,5. Wij hebben er maar één dag gebruik van gemaakt. Wat een dag minder is dan gedacht. En dat geld hebben we er dubbel en dik uitgehaald! Op 24 uur hebben we 3 trams en 3 metro’s genomen! Kleine hint voor wie hoogtevrees heeft, sommige metrostations hebben er wel erg hoge roltrappen. William was daar niet altijd zo blij mee.

Op zo’n reis zitten er altijd wel gaten in de planning of duurt een ongeplande activiteit soms korter dan gedacht. Al een geluk zijn er in Boedapest meer dan genoeg speeltuinen in de openbare parken. Even een half uurtje vullen met kinderen is dus geen probleem. Al moet je dan wel geluk hebben met het weer. Wat wij zonder twijfel hadden! Geen druppel regen hebben we gezien en elke dag tussen 19 en 22 graden! Hoeveel geluk kan je hebben op reis in de herfst! Door dat goeie weer zijn we ook meer gaan wandelen. Maar zo’n 18000 stappen met een peuter op je rug in een draagsyteem en ondertussen twee andere kinderen aan de hand, dat voel je wel. Niet voor niks dat we ondanks het vele ongezonde eten (o.a. twee maal donuts en gebakjes bij Starbucks) toch afgevallen zijn tijdens deze citytrip. Onze tocht naar boven tot aan de citadel zal wel zijn aandeel gehad hebben veronderstel ik. We hadden de klim vorige keer ook al gedaan, maar de uitzichten zijn er zo mooi en indrukwekkend dat we het niet aan ons voorbij gingen laten gaan.

We hadden onszelf voorgenomen door de goede weersvoorspelling te genieten van het weer en niet te veel binnenactiviteiten te doen. Het langste dat we binnen zijn geweest was dan ook in de grote markthal. Een overdekte hal met op het gelijkvloers allemaal kraampjes met verse ingrediënten om thuis lekker te kunnen koken. Op het verdiep had je dan standjes met souvenirs en eetstanden. Hier hebben we een beetje van de lokale keuken geproefd. Iets vinden zonder vlees was een opgave op zich! De jongens leken niet zo happig op de Hongaarse keuken. Tot ze er van proefde en ze doorhadden dat het vooral heel zoute gerechten zijn 😉 . We hadden ook even tijd binnen besteed aan een winkelcentrum. Het leek gigantisch langs buiten, waardoor we er toch ook eens binnen waren gegaan. Maar het viel eigenlijk tegen. Veel van hetzelfde en een irritant druk food court.

Op 1 november was het World Vegan Day. Dus zochten we een specifiek vegan restaurant. Op nog geen 500 meter van het appartement was er een. Jammer genoeg was het gesloten voor Allerheiligen! Uiteindelijk werd onze zoektocht naar vegan nog een hele queste. Of het was gesloten, of ze aanvaarden geen betaalkaarten. Van “Vega City” tot “Viva Las Vegans” zijn we de lijst afgegaan. Waardoor we uiteindelijk genoegen namen met de veggie burger van Jack’s Burger. Wat een sisser was met een taaie lap stuk vleesvervanger waarvan we de oorsprong niet kende. Bummer! Een geluk dat eten niet veel kost in Boedapest! Meteen ook de reden waarom we letterlijk maar één maal zelf eten gemaakt hebben.

Op onze laatste volledige dag hebben we genoten van de zon en de 22 graden door rustig door de winkelstraat te wandelen en af en toe te stoppen op pleintjes. Daardoor ontdek je soms veel verborgen plekjes van een stad. Van kleine parkjes tot mooie monumenten. Of simpelweg gezellige plaatsen om te zitten. Een dag later, vroeg in de ochtend vertrokken we richting luchthaven. De tweede bus van de dag al. Dus we dachten dat het kalm ging zijn. Er stopte een zo goed als bomvolle bus voor onze neus waardoor we moesten rechtstaan. En dat voor een half uur lang. Godzijdank dat er een heel kindvriendelijke houding is in Boedapest, een dame stond meteen recht voor de jongens en spoorde anderen hetzelfde te doen. De bewondering voor een groot gezin is er duidelijk heel groot, we zijn dan ook meermaals aangesproken met complimenten omwille van ons groot gezin.

En dan kwam ons laatste “avontuur” van de trip. De dag voor de vlucht kreeg ik een mail van Wizzair dat we minstens 2u15 op voorhand in de luchthaven moesten zijn omwille van de voorspelde drukte. We kregen eerder ook al zo’n mails, zonder enige drukte gezien te hebben nadien. Dus zo nauw namen we het niet. Wanneer de bus toekwam was het 1u45 voor vertrek van de vlucht. We hadden de grote bagage gevuld om in te checken en voor de rest ieder een kleine rugzak als handbagage. Het plan was snel even de koffer te droppen en dan snel door security zodat we nog snel wat drank konden kopen voor op het vliegtuig (anders zijn we arm aan drank op het vliegtuig zelf). De ontnuchtering kwam snel als we de luchthaven binnen stapte. Een rij die bijna tot buiten kwam voor de bagage en hetzelfde bij de security. Beide waren rijen van zo’n drie kwartier volgens de mensen van de luchthaven zelf. Het boarden was met een bus tot aan het vliegtuig, waardoor de gate ook wat vroeger sluit. Op het moment dat we de info over de wachttijden kregen hadden we dus nog een dik uur om aan de gate te geraken. Oh-oh!

Wanneer je bij Wizzair vluchten boekt met een kind onder de twee jaar, heeft één persoon recht op een extra stuk handbagage en fastlane en nog enkele diensten die nu irrelevant zijn ;-). We waagden het er op om onze grote koffer zo mee te nemen in de cabine. Ondanks dat er verschillende spullen in zaten die niet mee mogen in de cabine. Zoals een schaar en vloeistoffen zoals luierzalf en fysiologisch serum. Aanschuiven voor de security dan maar! We hadden het enorme geluk dat het personeel ons zelf uit de rij pikte om met zen allen langs de fastlane te gaan. “Any fluids?” was de typische vraag dan. Ja euhm, “I Think not”. Wel dus! Al bij al gingen we nog redelijk vlot door deze controle, als dat dan al kan met vijf kinderen. Rustig nog wat drankjes kunnen kopen en vervolgens op weg naar huis! Of toch bijna, want eerst hebben we nog een beetje gaan winkelen in Tilburg en nog maar eens donuts (we know no shame!) gaan eten!

IMG_5497

 

Denemarken 2017: De heenreis

Onze reis begon op zaterdagavond. We hadden het idee opgevat om ’s nachts te rijden omdat de jongens wat opzagen tegen een lange autorit, zo konden zij gewoon slapen. Overdag gingen we met de jongens nog naar Kidix in Brussels Expo. Kwestie van hun energie te laten opdoen.

We vertrokken ruim op tijd zodat we voldoende tijd konden inrekenen voor stopjes onderweg. Lewis wordt immers nog enkele keren wakker per nacht. Het eerste deel ging vlot. Achteraf bekeken had ik dus beter dàt deel gereden. Na het eerste deel wilde Lewis vaak getroost worden. Bovendien stond er vanaf Duitsland een enorm krachtige wind. De combinatie van vermoeidheid en die hevige rukwinden zorgden ervoor dat ik me niet veilig voelde achter het stuur. Zodoende heeft Rik zo goed als heel de rit alleen gereden.

Onze geboekte ferry vertrok om 07u15. Om aan het havendorpje Puttgarden te geraken dien je een brug over te rijden. Deze brug is de enige toegangsweg. Toen we aankwamen stond er een lange file. Geen probleem dachten we, we waren immers ruim op tijd. Helaas kwam er geen enkele beweging in de file. Blijkbaar had de brandweer de toegang tot de brug volledig afgesloten omwille van de hevige rukwinden. We zagen de minuten wegtikken en uiteindelijk waren we sowieso te laat voor onze boot. Intussen moest ook iedereen dringend plassen. Zoals velen draaiden we terug. We reden tot aan het eerstvolgende tankstation. Gaan plassen was geen sinecure. Zodra de autodeur openging vloog alles wat los lag in het rond. We gingen dus één voor één met de jongens aan de hand tot aan de wc. De keuze waar we voorstonden waren: 1. nog 5u30 rijden via Odense en dus de grote Beltbrug (tol!). Maar op dat ogenblik was die brug ook afgesloten. 2. Wachten tot deze brug openging en een nieuw ticket boeken voor de volgende ferry. We kozen voor dat laatste. We waren moe, intussen meer dan 24u wakker, en hadden geen zin om nog zolang in de auto te zitten. Een tijdje later werden gewone passagiersauto’s gelukkig terug toegelaten op de brug. We konden een ticket bemachtigen voor de ferry van 09u15. Wat een meevaller!

Door de wind was het niet meteen de kalmste overtocht. De boot ging redelijk hevig heen en weer. Meerdere mensen zaten met hun ogen dicht in de hoop niet ziek te worden. De vaartijd was gelukkig beperkt. Na een klein uurtje stonden we op Deense bodem. Blijkbaar is hier nu ook een grenscontrole. En zoals meestal werden we aan de kant gehaald. Op de een of andere manier zijn Volkswagen Transporters altijd verdacht blijkbaar. Na de controle mochten we gelukkig verder rijden. Alhoewel we ons hadden voorgenomen niet te stoppen voor fastfood onderweg hadden de jongens niet veel argumentatie nodig om ons te overtuigen. Eenmaal de buikjes gevuld ging het laatste stukje gelukkig vlot. Het huisje was in hetzelfde dorpje als het sleuteladres, dus na het ophalen van de sleutel stonden we enkele minuten later aan de juiste deur. Het zal je niet verbazen dat buiten uitpakken en bedden opmaken we niet veel meer gedaan hebben die dag.

IMG_7139IMG_1043 2

5 x Denemarken

2012

Jake en Matthew waren een kleine 3 maand oud én net verlost van hun cardiomonitor. We wilden er graag even tussenuit na die hectische periode maar we wilden wel naar een land met topgezondheidszorg. Denemarken werd het. Om de rit te breken besloten we eerst 3 dagen in Braunschweig te verblijven (Geen aanrader – absoluut niks te beleven) en op de terugweg stopten we in Emmen (aanrader!). We deden een daguitstap naar Kopenhagen en kregen er platte batterij (lichten laten branden).

015 (53)033 (35)074 (12)225 (2)254

 

2013

In de zomer van 2013 gingen we naar Barcelona én werden er beroofd. Om de degout te verwerken besloten we in de herfstvakantie terug naar Denemarken te gaan. We vonden een huisje met bubbelbad en sauna tegen een klein prijsje. We speelden urenlang gezelschapsspelletjes (Haba!) met William en Vince. Op enkele wandelingen en Legoland na deden we niet veel uitstapjes want de regio kreeg te maken met een storm. Het dak van het huisje naast ons is letterlijk weggeblazen. Overal lag isolatie!

024 (62)015 (88)20131027_105437 (2)20131029_11455620131031_142950

 

2014

In de zomer van 2014 behaalde ik mijn bachelor vroedkunde. Dat betekende het einde van een periode van 3 jaar voltijds werken én studeren. We wilden even lang van huis. Samen met vrienden reden we 3 weken door Denemarken, Zweden en Noorwegen.

20140629_15380420140629_16094620140630_15355520140703_19183120140704_142016

 

2015

In 2015 vierden we pasen in Denemarken. Gelukkig wisten de klokken ons te vinden. Alle chocola was op tegen dat we terug naar huis reden.

20140701_180937SONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCSONY DSCIMG_20150405_202120

2016

William kreeg de keuze: 1ste communie doen of niet, Groot feest of reis… Hij koos dat laatste. Samen met vrienden en familie huurden we een groot huis en vierden een hele week.

IMG_20160407_140319SONY DSCIMG_20160405_091123IMG_20160406_142433IMG_20160407_135734IMG_20160407_135856IMG_20160407_194054

Benieuwd wat Denemarken ons in 2017 zal brengen…

 

Eerste impressies

Onze eerste indrukken in Timisoara (Roemenië) :

  • Overal bekabeling boven de grond;
  • Zeer oude tramstellen;
  •  Vriendelijke locals. Bijna iedereen groet ons, en probeert een beetje Engels te spreken, behalve dan de kassierster bij de mcdo die weigerde Engels te praten en deed ook alsof ze me niet verstond. Ik dacht dat 4 vingers opsteken en “happy meal” vrij universeel was niet? Vervolgens gaf ze eerst de 5 mensen na ons hun maaltijd alvorens de onze te geven;
  •  In de Roemeense tegenhanger van minute maid (Cappy) zit maar liefst 7% sinaas, de rest is water, suiker, en andere rommel;
  • Er lopen hier veel (wilde) honden los, waaronder zelfs puppy’s;
  • Iedereen stookt hier op gas, en de meters die hangen meestal ondanks voortuin aan de stoep;
  • Net zoals in Polen is voeding en drank hier spotgoedkoop,maar kledij en schoenen zijn even duur als bij ons;
  • Je moet een beetje geluk hebben met de taxichauffeurs, goed prijs bevragen en durven weigeren indien ze te veel vragen.

img_0115img_0072img_0080img_0096img_0121img_0129img_0143

Uitstap geboekt! Yeey!

Elk jaar opnieuw beginnen we met de intentie om in de zomer op reis te gaan. Hoe lang of naar waar blijft soms een vraag tot enkele dagen op voorhand. Zo was het dit jaar ook weeral en boekten we Slovenië en Kroatië een week op voorhand, het tweede deel van de reis zelfs tijdens ons verblijf in Slovenië. Het zal bij ons de uitzondering zijn wanneer we meerdere maanden op voorhand boeken. Wie ons kent weet dat wij nooit veel uitgeven aan een reis. Dat wij veel belang hechten aan het op reis zijn en niet het naar waar.

Ik en (in iets mindere mate) Vicky staan heel open voor bestemmingen die niet zo bekend zijn. Of toch voor de gemiddelde Vlaming. Je zou denken dat een bestemming kiezen voor ons dan de hel moet zijn. Maar neen hoor, meestal hebben we of een bestemming in gedachten of een budget en op basis van die dingen boeken wij iets. Voor de langste vakantie, in de zomer dus, hebben we meestal wel een bestemming in gedachten op voorhand. De andere vakanties dat we ergens heen gaan zal eerder budget georiënteerd zijn. Al is het zo dat de bedragen die wij in totaal uitgeven op een jaar aan vakanties nog altijd lager liggen dan de meeste mensen die wij kennen uitgeven voor één reis met 4’en.

In de herfstvakantie willen we altijd daguitstappen plannen in zoverre mogelijk. Tot we beginnen te plannen en zien wat het ons kost. Dan schrikken we ons altijd een ongeluk, waardoor we andere opties gaan bekijken. Nu was ik snel gaan kijken of ik geen goedkope vluchten kon vinden. Na een uurtje zoeken kwam ik op vluchten met ideale uren naar Timișoara (Roemenië) vanuit Eindhoven met Wizzair aan €19.98 heen en terug per persoon. En dat maakt voor zes personen…

Bestand_000

Ok boeken die handel! Of nee wacht even, wat voor stad is dat? Is daar wel iets te vinden qua verblijf voor onze bende. Snel even Airbnb.be en Booking.com nakijken en ja hoor, genoeg te vinden. Vluchten boeken en dan kan het twijfelen beginnen, welk verblijf kiezen we??? Uiteindelijk hebben we op Booking.com gekozen voor 3 nachten in een hotel waar we een grote kamer konden boeken waar we met zijn allen samen in geraken met ontbijt voor maar…

Bestand_000 (1)

Dat wil dus zeggen dat we in totaal €335.88 betalen voor 4 dagen Timișoara. Ooooof, als je het positief wil bekijken €55.98/persoon.

Nu rest ons alleen nog af te tellen en op te zoeken wat we allemaal kunnen gaan doen!