De ongezouten mening

Timisoara was verrassend op veel manieren. We hadden ons voorbereid dat er nog wat armoede zou zijn, maar dat het nog in die mate aanwezig was hadden we niet verwacht, doch leek iedereen er wel gelukkig en niks te missen.

IMG_0224.JPG

Echt iedereen heeft er een hond, dat is soms schrikken als je naast een voortuin wandelt. Helaas zijn die voortuinen niet altijd even netjes.

IMG_0152.JPG

Zoals verwacht was Roemeens echt onverstaanbaar en te moeilijk voor ons. Gelukkig zijn de meesten bereid om of met een woordje Engels of gebaren je te begrijpen. Al waren er uitzonderingen, zoals in de McDo.

Wat me blijft intrigeren is dat de voeding er zo goedkoop is. Elke keer weer waren we geschokt over hoe weinig we moesten betalen in de supermarkten. De kleding daarentegen is ongeveer even duur als hier, en in grote winkelcentra vind je ook echt dure merken. Ik vrees dat dit enkel voor de rijkeren daar zal weggelegd zijn?

IMG_0128.JPG

De parken zijn niet alleen mooi, maar ook mooi onderhouden en vrij van vandalisme. Grafitti zie je er nergens. Daar kan België nog een puntje aan zuigen. We voelden ons welkom ook. Onze kinderen speelden broederlijk naast de locals, speeltuigen werden gedeeld en iedereen knikte goededag. Zelfs in eigen land is dat helaas niet evident.

We zeiden het al eerder, met de taxichauffeurs moet je wat geluk hebben. Onze bestelde taxi kwam niet opdagen. Hij was besteld door het hotel zelf, dus het kon niet aan de taal liggen. Na een half uur gewacht te hebben gingen we naar het dichtstbijzijnde taxipunt. Daar was een taxi meteen bereid ons naar de luchthaven te voeren, voor 2/3 van de prijs. We werden netjes voor de luchthaven afgezet en gaven de chauffeur hetzelfde bedrag als we aan de andere taxi zouden betaald hebben. In die luchthaven is trouwens niet zoveel te beleven. Houd er ook rekening mee dat er in de taxfree shop enkel met € mag betaald worden. Dat was een tegenvaller want we wilden ons Lei nog graag opgebruiken.

IMG_0250.JPG

IMG_0252.JPG

Jammer dat we er geen bezoek aan Boekarest aan gebreid hebben. Toen we in Polen waren bezochten we eerst Gdansk en vervolgens Warschau. Dat was toen heel leerrijk om het verschil te zien tussen een regionale stad en de hoofdstad. Reden te meer dus om ooit nog eens terug te gaan naar Roemenië.

Benieuwd wat ons uitstapje met 6 gekost heeft?

  • We vlogen met Wizzair vanop Eindhoven naar Timisoara:€ 119
  • Parking Eindhoven: € 40
  • 3 nachten in een 3*-hotel met ontbijt (1 grote kamer): € 216
  • Geld ter plaatse gespendeerd: € 160 (700 RON) Met dit geld hebben we de taxi’s betaald, de fooien, snacks en drank in de supermarkt, kleine souvenirs, lunches en diners. We hadden met minder ook toegekomen, want we hebben de laatste dag de overschot “opgedaan”.
  • TOTAAL: € 535 voor 6 pers. voor 5 dagen

We hadden waarschijnlijk meer uitgegeven hadden we thuisgebleven en diverse daguitstappen gedaan. De jongens vonden het heel leerrijk én leuk. Langer dan 3 nachten raad ik niet aan.

Haters gonna hate…

Dag 2 in Timisoara. Ik zei het gisteren al, vandaag mochten de jongens de activiteiten kiezen.


Geen dierentuin. Geen speelgoedwinkel. Geen speciale eisen in het algemeen. De eisen waren duidelijk. Speeltuin en Pokémon go! Niet meer, niet minder. Beetje onverwacht dat ze nog meer stappen zagen zitten. Desondanks hebben we na ons ontbijt niet lang gewacht om te vertrekken. De voormiddag hebben we (ja, “we”, mama en papa deden ook mee!) onze beste Pokémon trainer blik bovengehaald en zijn we zoveel mogelijk Pokéstops gaan afschuimen. Hoeveel het er waren was niet te tellen. Op de weg hebben we tientallen verschillende Pokémon gevangen. Sterke en vooral specifieke Pokémon die we in België nog niet tegen kwamen (al kan dat toeval zijn). Wat William eigenlijk vooral wou was Gym’s aandoen. Voor wie het niet kent, hier vecht je met je eigen Pokémon tegen andere exemplaren. Tegen het einde van deze toch waar we pogen de beste Pokémon trainer ooit te worden, zijn we gaan eten. KFC, twee dagen achter elkaar fastfood. Schiet maar! 😛


Na even terug naar het hotel geweest te zijn was het tijd om naar een speeltuin te gaan. Naast de Bega rivier is een heel lang park met een zeer groot aanbod aan speeltuigen. Gelukkig was de rivier afgesloten met een hek. In dit park was ook een openbare en vooral gratis openlucht schaatsbaan. Jammer dat je er geen materiaal kon huren. Leuk detail was dat de schaatsbaan met ter plekke gegenereerde zonne-energie werkte. Ook stond er een leuk soort van sprookjeskasteel in het park. Wanneer het begon te schemeren zijn we toch maar eens verder gegaan. Kwestie dat het Halloween was en we niet wisten wat voor soort gekken er gingen rondhangen in de stad.


Misschien denken sommigen nu, oei een dag op reis besteedt aan een spelletje en een openbare speeltuin?! Absoluut! En geen spijt van. In tegendeel zelfs. Deze citytrip is er evengoed een van Vicky en mezelf als een van de jongens. We hadden evengoed onze eigen zin kunnen doorduwen. Maar wat hadden we dan gehad? Gefrustreerde kinderen die op een volgende trip of reis goed genoeg weten dat ze hun zin niet gaan krijgen. En achteraf bekeken, William en Vince hebben mede dankzij Pokémon go nooit zo veel willen wandelen en vooral, de Pokéstops zijn in veel gevallen culturele plaatsen of hebben op een of andere manier betekenis. Waardoor we er even konden bij stilstaan en zo leerde ze nog iets ook.


Zo komt er  wel bijna een einde aan ons verlengd weekend! Morgen ook nog een blog met onze ongezouten mening over Timisoara!

Eerste impressies

Onze eerste indrukken in Timisoara (Roemenië) :

  • Overal bekabeling boven de grond;
  • Zeer oude tramstellen;
  •  Vriendelijke locals. Bijna iedereen groet ons, en probeert een beetje Engels te spreken, behalve dan de kassierster bij de mcdo die weigerde Engels te praten en deed ook alsof ze me niet verstond. Ik dacht dat 4 vingers opsteken en “happy meal” vrij universeel was niet? Vervolgens gaf ze eerst de 5 mensen na ons hun maaltijd alvorens de onze te geven;
  •  In de Roemeense tegenhanger van minute maid (Cappy) zit maar liefst 7% sinaas, de rest is water, suiker, en andere rommel;
  • Er lopen hier veel (wilde) honden los, waaronder zelfs puppy’s;
  • Iedereen stookt hier op gas, en de meters die hangen meestal ondanks voortuin aan de stoep;
  • Net zoals in Polen is voeding en drank hier spotgoedkoop,maar kledij en schoenen zijn even duur als bij ons;
  • Je moet een beetje geluk hebben met de taxichauffeurs, goed prijs bevragen en durven weigeren indien ze te veel vragen.

img_0115img_0072img_0080img_0096img_0121img_0129img_0143