Papa’s kijk op #37weken

Een mens kan alles gewoon worden. Maar die laatste weken van een zwangerschap blijven toch iets raar. Ook voor de papa’s onder ons. Plots komt het besef dat het echt kan gaan gebeuren. Wij hebben hier met de eerste vier zonen ook nooit de 38 weken gehaald. Dat maakt het toch allemaal net iets spannender vanaf die “OK” van de 37 weken.

Ook wanneer alles al klaar staat besluipt toch een soort van stress je. Ik mag er niet aan denken wat het moet zijn als dat nog tot de 40 weken of langer is. Vicky valt in een soort fase van altijd alles spik en span te willen hebben, noem het maar de fase na de nestdrang. Wat met vier zonen vrijwel onmogelijk is lijkt me. En ik maak me dan weer zorgen dat ze iets verkeerd zou doen door toch zo actief te zijn. Want waar ik zeg,”laat dat toch even liggen”, gaat zij het stiekem toch oprapen/opruimen. Waardoor het steeds lijkt dat ze met haar buik telkens de wetten van de zwaartekracht aan het tarten is.

En ondertussen blijft het gevoel je besluipen, “morgen kan ik om dit uur evengoed voor de vijfde keer papa geworden zijn”. En dan moet ik me als man nog geeneens zorgen maken over de pijnen die met zo’n bevalling meekomen. Je mag niks voor vanzelfsprekend nemen, niks. Toch heb ik er alle vertrouwen dat Vicky dat weer fantastisch zal doen! Misschien dat die machteloosheid tijdens een bevalling (want masseren en mentaal steunen is natuurlijk klein bier tegenover feitelijk bevallen) net een soort stressfactor is voor de papa’s.

De enige zekerheid die we hebben, ten aller aller laatste 22 mei is Vicky bevallen. Maar dat kan evengoed binnen enkele uurtjes zijn wetende hoe vlot het in het verleden al gegaan is.

IMG_4023

Babybump Update #27weken

Ondertussen al voorbij 27 weken. Wat vliegt de tijd toch bij zo’n vierde zwangerschap. Tijd voor een update dacht ik zo.

  • De suikertest hebben we al achter de rug, en die was gelukkig helemaal in orde.
  • De commode staat klaar, incl. aankleedkussen. Ook pampers hebben we in bulk al in huis gehaald. (Ik hou de promoties in de gaten) We twijfelden even of we terug in katoen gingen verluieren, zoals we bij de oudste 4 hebben gedaan. Helaas hadden we al de luiers al doorverkocht, en ik zag het niet zitten om de investering opnieuw te doen. Bovendien moet ik toegeven dat de extra was me wat afschrikte nu we al zoveel wasmachines te draaien hebben. Wat ik deze keer wel ga doen is wasbare billendoekjes gebruiken. Ze liggen alvast klaar. De vrolijke prints en kleurtjes maken het nog leuker!
  • In de solden kochten we ook nog wat babykleertjes. Ik ontdekte door een cadeaubon van mijn metekindje het merkje Villervalla. Een Zweeds merk met vrolijke prints, een beetje te vergelijken met Duns.
  • Een nicht bezorgde ook nog enkele dozen vol babykledij. Van de eerste maatjes heb ik dus intussen niet veel meer nodig.
  • We vulden ook ons geboortelijstje nog wat verder aan. Iets wat we vorige keren niet hadden, toen had ik ook quasi alles al in huis. Terwijl we nu heel wat opnieuw in huis moeten halen, en dan leek die 10% die je achteraf in bonnen krijgt wel mooi meegenomen. Ik merk ook dat ik wat kritischer ben nu. Het voordeel van zo’n vierde zwangerschap is dat je weet aan wat je zeker geen geld moet uitgeven. Anderzijds zijn er bepaalde basics waar ik nu liever wat meer aan uitgeef.
  • Ik schrik er ook wel wat van hoeveel nieuwigheden er intussen op de markt zijn. Denk aan een fopspeen die vanzelf “inklapt” als hij valt en een tussenstuk waardoor je van een gewoon ligbad een babybad kan maken.
  • We tikten al heel wat babyspeelgoed op de kop via tweedehandswebsites en de kringloopwinkel.
  • Ondertussen zijn we ook volop aan het nadenken over welk cadeautje we de grote broers bij de geboorte zullen geven. Vorige bevallingen gaven we ook steeds een cadeau aan de grote broers, en dat was steeds heel fijn. Voor Jake en Matthew denken we aan Smartmax. Dat is speelgoed waar je d.m.v. magneten constructies kunt bouwen. Jake en Matthew kregen met nieuwjaar zo’n set van hun meter en peter en zijn grote fan!
  • De baby groeit nog steeds als kool. Op drie weken tijd is mijn buik enorm gegroeid.
  • Die trapjes, dat blijft zelfs bij een vierde zwangerschaps heel speciaal.

Nog even aftellen en dan is de laatste echo al daar!

Boenke boenke boenke

Ruim 15 weken alweer. Wat vliegt een vierde zwangerschap voorbij. Waar bij eerdere zwangerschappen de eerste weken voorbij leken de kruipen lijk ik nu in een vingerknip al bijna op de helft.

Vandaag stond er een controle bij de vroedvrouw op de planning. Zo fijn om deze zwangerschap met het hele gezin de beleven. De jongens waren dan ook heel geïnteresseerd in wat de vroedvrouw allemaal deed en de doptone leek bijna iets magisch om contact te maken met hun ongeboren broer. Zo fijn om samen het hartje te horen kloppen.

Naamsuggesties zijn trouwens heel welkom. Het is niet gemakkelijk om nog een vijfde jongensnaam te vinden die in het rijtje past.

Gender Reveal Party

Na vier zonen was de eerste vraag die iedereen stelde wanneer we aankondigde zwanger te zijn, “nu hoop je wel op een meisje zeker?” Niks mis met die vraag! In tegendeel zelfs. Ik denk dat als je vier zonen hebt, je niets kwalijk genomen wordt als je zegt dat een meisje zeer welkom zou zijn.

De vraag die we onszelf stelden was of mensen nog wel enthousiast gingen zijn. Een vijfde is geen eerste natuurlijk. Bij de aankondiging van de zwangerschap was iedereen in ieder geval enthousiast. Na drie eerdere zwangerschappen waren we niet van plan het geslacht van de baby simpel te vertellen. Na wat opzoekwerk van Vicky kwam ze er via Pinterest op om een “gender reveal party” te houden. Letterlijk een feestje om het geslacht te vertellen dus.

IMG_1423.JPG

Grootste plannen hadden we niet. Simpel een persoon of 10 en niet te veel poeha. Een thema was er uiteraard wel. Roze en Blauw! Het enige moeilijke was, evenveel van beide kleuren hangen.

Op het feestje zelf konden we het niet laten te vragen aan de mensen of ze een jongen of een meisje gokte. Tot nu toe gokte iedereen op een meisje. We hadden welgeteld één persoon die gokte op een jongen. De bekendmaking hebben we gedaan door middel van een ander ideetje dat Vicky gestolen heeft op Pinterest. Een taart laten maken waar aan de buitenkant niets duidelijker wordt. Maar aan de binnenkant de vulling met roze of blauw.

IMG_0199.JPG

IMG_3658.JPG

BLAUW! Een vijfde zoon! Vijf jongens! Vijf! Five! Cinq! Fünf! Cinco! Ik gok dat het bij jullie sneller zal doordringen, bij ons had het even nodig. Nu nog even beraden of de naam van de blog zal veranderen of niet 😀

Ik zou toch ook even een kleine shout-out willen doen naar “Met Passie” voor de taart. Zij heeft al veel taarten gemaakt voor ons. We hebben al veel eisen gehad die soms niet even logisch of evident waren. Nooit was het een probleem. En misschien niet onbelangrijk. Ze doet het niet duurder dan een plaatselijke bakker. Dus wederom bedankt voor een overheerlijke taart!